Objava Mili Dueli 2023 – Slovenija (Poezija i književna kritika) pojavila se prvi puta na Mili Dueli.

KNJIŽEVNA KRITIKA ŽIRIJA

Književna kritika (komentar) žirija na pročitane pjesme:

Nermin Delić:

Svit Valovnik, 1947.
Slovenija, Čepovan
OSLOBADJAM SE ZATVOREN NA OTVORENOM ODJELU OVOGA SVIJETA

Još od djetinstva i prošlih života
okolnosti se vrte
jer bez obrtaja
nema vata jake volje.

Išćem udobnost
ali kako otkriti skriveno
ako se ne spuštam
u rovove svoje tame.

U balastu pretpostavki
predrasuda i dogmi
tražeći zlato vrlina
izdižem se iz tamnice zabluda.
……………………………………………….
OSVOBAJAM SE ZAPRT NA ODPRTEM ODDELKU TEGA SVETA

Že od zgodnjih let, da ne rečem življenj
se okoliščine nenehno spreminjajo
saj brez vatov ni obratov,
ki voljo krepijo.

Iščem udobje,
toda kako naj odkrijem skrito,
če se ne spuščam v rove svoje teme?

V balastu domnev, predsodkov in dogem
iščem vrline, da bi se izkopal
iz ječe zmot.

SVIT VALOVNIK – Lijepa pjesma. Bez suvišnih riječi. Da je kojim slučajem krajem 20. stoljeća objavljena, sigurno bi bila pravi predstavnik poezije tog doba. Ovako, dosta fraza je već ispisano. Ipak, jasan je znalački stil kojim autor piše. Jasno je da se radi o pjesniku. Velike pohvale i za sudjelovanje u interkulturalnom dijalogu u prethodna dva mjeseca, a kroz izrazitu aktivnost na našem Facebook profilu, gdje se upravo zbog njegovih komentara vijorila zastava Slovenije baš često.

Alenka Mihorič, 1958.
Slovenija, Domžale
JUTRA, KOJA NESTAJU

Dat ću ti jutro,
kao što je nekada moja mati ocu
a njezina majka djedu;
samo onaj moj djeličak jutra,
koji šeće po padini
iznad maglovite doline.

Rubovi početka neka te zarežu,
da ćeš ih osjetiti kroz odjeću.
U tišini neka se sjene skrate,
kad već ne sustižem znojna leđa
pod oštrim vedrinama.

Jest ću ti iz ruke,
kao što je nekada moja mati ocu
a njezina majka djedu
čak i nakon što su jutra nestajala
u buci pila i šivaćih mašina
i bit ću zahvalna
za sve slijepljene filmove
koji se okreću u večernjim satima.

Kad jutro bude suviše tamno,
vratit ćeš mi vedrine
na površinu čaja.
Pit ćemo ga samo iz šalica
s glatkim rubovima.
…………………………………….
JUTRA, KI IZGINJAJO

Dala ti bom jutro,
kakor nekoč moja mati očetu
in njena mati dedu;
samo tisti moj delček jutra,
ki se sprehaja po pobočju
nad zamegljeno dolino.

Naj te zarežejo robovi začetka,
da jih boš začutil skozi obleko.
V tišini naj se sence krajšajo,
ko ne dohajam potnega hrbta
pod rezkimi jasninami.

Iz rok ti bom jedla,
kakor nekoč moja mati očetu
in njena mati dedu
še potem, ko so jutra izginjala
v hrupu žag in šivalnih strojev,
in bom hvaležna
za vse zlepljene filme,
ki se vrtijo ob večerih.

Ko bo jutro pretemno,
mi boš vrnil jasnine
na površje čaja.
Pila ga bova samo iz skodelic
z gladkimi robovi.

ALENKA MIHORIČ – Odlična pjesma! Nemam nikakve zamjerke. Oduševljen sam.

Dragan Mitić, 1960.
Slovenija, Koper
POGLEDAJTE U ČOVEKA

pogledajte u čoveka
šta ako niste u pravu
šta ako on nije lenština a spava danju
jer ga tako lako pobedi san mrtav je umoran
šta ako je samo žalostan
i suze nespretno krije
izpod jastuka od briga
nemirno spava plašnim snom običnog mrava
ne mrava ratnika
polako piše i predugo čita napetu priču svakdana
koravim rukama i sitnim željama
bez mastila
kapima jarke krvi i kiselog znoja običnog radnika
šta ako niste u pravu
šta ako samo prebrzo govori
da vi ne bi čuli sve teške reči prepune tajni stvarnog života
jer on živi
ustvari životari samo u sebi
zatvoren i napet
iz sebe ništa ne ispušta u sebe sve zabije
guši se zalogajima jeftinih namirnica
prikriva suze
pritiska ih do dna
do mekanog ranjenog bivstva
zato sledećeg puta
prvo pogledajte u čoveka
vi uzvišena božanstva

DRAGAN MITIĆ – Odlična pjesma. Jedina zamjerka je što nije lektorisana (pr. izpod), ali ima divnu priču. Također, početak je odličan, malo ga rima pojednostavljuje i rado bih je izostavio, ali pjesma definitivno ima originalnu poentu. Raduje me divni stil koji baštini ovaj autor.

Milan Šelj, 1960.
Slovenija, Ljubljana
RAT JE DRUGAČIJI, KAD IMA LJUDSKO LICE

2.

Muškarci na ekranu. Posvuda muškarci i djeca.
Djedovi, očevi, muževi, sinovi, nećaci, unuci, momci i ljubavnici.

Na graničnim prijelazima i željezničkim kolodvorima.
Muška ruka miluje ruku djeteta kroz prozor vlaka,
koji polako kreće. Momak se otrgne iz zagrljaja
za dugi zbogom.

¤

Stariji čovjek, umirovljenik u uniformi.
Hoda ukrug ispred kamere bez zaustavljanja i ponavlja:
Gadno je, gadno je, i brizne u plač.

¤

Žene. Posvuda žene i djeca.
Muškarci. Posvuda djeca i muškarci.

Neke odlaze s djecom na zapad,
drugi se vraćaju sami na istok.
Svatko u svom smjeru.
Sve i svatko na putu u nepoznato.

Ne poznajem nikoga sa snimke,
ali ipak prepoznajem svaki par očiju,
ruku na staklu, uplašenog mačka,
uspaničenog psa i iskrzanog medvjedića,
za kojeg se drži dijete.
…………………………………………………………………………
VOJNA JE DRUGAČNA, KADAR IMA ČLOVEŠKI OBRAZ

2.

Na ekranu moški. Vsepovsod moški in otroci.
Dedki, očetje, možje, sinovi, nečaki, vnuki, fantje in ljubimci.

Na mejnih prehodih in železniških postajah.
Moška roka boža roko otroka skozi šipo vlaka,
ki se počasi premika. Fant se trga iz objema
za dolgo slovo.

¤

Starejši moški, upokojenec v uniformi.
Pred kamero hodi v krogu brez obstanka in ponavlja:
Hudo je, hudo je, in bruhne v jok.

¤

Ženske. Vsepovsod ženske in otroci.
Moški. Vsepovsod otroci in moški.

Ene odhajajo z otroci proti zahodu,
drugi se vračajo sami na vzhod.
Vsaka in vsak v svojo smer.
Vse in vsi na poti v neznano.

Nikogar s posnetkov ne poznam
in vendar prepoznam vsak par oči,
roko na steklu, preplašeno mačko,
paničnega psa, in oguljenega medvedka,
ki se ga oklepa otrok.

MILAN ŠELJ – Odlična pjesma. Divno napisana. Nemam zamjerku!

Irena P. Beguš, 1960.
Slovenija, Ljubljana
NAJLJEPŠA SI

iz očiju šalješ lovce
u gnjevu napinješ luk tetoviranih obrva
implantati trepavica se lome
kao izgažen drač
uvijaš rubove usnica
koje cvjetaju kao biljke mesožderke

blijede i zarumenjele Snjeguljice
izgubljene su u šumama kozmetičkih salona

prinčevi jašu samoću
a otrovna jabuka je svagdanja stvar

umire se samo od zavisti a poljupci ne bude
zadovoljenih tijela koja mirišu na meku sanjivost
izbočenih trbuha sa slatkom košticom

ogledaš se u modelu iz ženske revije
na putu u fitnes se pred pekarom triput prekrstiš
umjesto tople veknice kupiš zavodljiv grudnjak
pokažeš ga ogledalu
koje iza pozlaćenog okvira skriva prazninu
u kojoj plivaju utopljenici s osmjesima navučenim
u plićaku

Translated to Croatian by Jure Drljepan
………………………………………………………………..
NALJEPŠA SI

iz oči pošiljaš lovce
v jezi napenjaš lok vtetoviranih obrvi
vsadki trepalnic se lomijo
kakor pohojeno dračje
krivinčiš robove ustnic
ki cvetijo kakor mesojedke

blede in zardele Sneguljčice
so izgubljene v gozdovih kozmetičnih salonov
princi jahajo samoto
in strupena jabolka so vsakdanja reč

umira se le od zavisti in poljubi ne zbujajo
potešenih teles ki dišijo po mehki zaspanosti
izbočenih trebuhov s sladko koščico

ogleduješ se v modelu iz ženske revije
na poti v fitnes se pred pekarno trikrat prekrižaš
namesto tople štručke kupiš zapeljiv modrc
pokažeš ga ogledalu
ki za pozlačenim okvirjem skriva praznino
kjer plavajo utopljeni
v plitvini

IRENA P. BEGUŠ – Bravo! Odlična pjesma! Divan prikaz originalnih metafora… Pršti poezija na sve strane! Velike pohvale i za sudjelovanje u interkulturalnom dijalogu u prethodna dva mjeseca, a kroz izrazitu aktivnost na našem Facebook profilu, gdje se upravo zbog njenih komentara vijorila zastava Slovenije baš često.

Nadja Svetlin Kastelić, 1973.
Slovenija, Ljubljana
VUČICA SA LJUDSKOM DUŠOM

Pitali su se filozofi godinama – Kant, Descartes,… i ja takođe.
Putujem kroz vreme daleko, preko horizonta duha sa pitanjem:
»Gde je suština opstanka?«.

Beskonačnost je kao plamen koji uviek sja.
Ljubav plamti u ljudima – dok je ne ugase sa karakterom besciljnosti.
Vučica brinem se mladunćetu sa žarom ljubavi
i ja sam takođe vučica sa dušom životinje
jer ja trčim sa drugim vukovima i u mesec tulim.

Različite prirode kombinujem među sobom ja
jer ljudi poštujem i hrabra sam životinja.
Ipak konačno u srcu životinje
koja znači hrabri životni trofej,
nađem sebe.
Počinjem osećat srdačnost svog života.

NADJA SVETLIN KASTELIĆ – Lijepo osmišljena pjesma, ali realizacija je zakazala. Fali bolje pjesničko pero. Također, pokrale su se i gramatičke greške (uviek – uvijek, mladunćadi – mladunčadi, osjećat – osjećati).

Kristina Anastasia Veras Brzin, 1987.
Slovenija, Ljubljana
ŠAPAT TAME

Tiho sam plakala.

Gde spasenje je duše moje,
Gde je sunce nežnosti.

Svuda je tama,
Svuda je magla pala.

O, Bože!

Šapat na mojim usnama,
Čiste suze iz mojih očju:
Molim samo za jedan mali zagrljaj,
Molim samo za malo ljubavi.

Šapat tame,
Šapat tuge.

KRISTINA ANASTASIA VERAS BRZIN – Nema poezije. Niti jedan stih iz pjesme nije originalan i nešto što se samo može naći u ovoj pjesmi. Poraditi na kreativnosti, mislim da je estetski stil pisanja kvalitetan.

Majla Kadić, 2004.
Slovenija, Ljubljana
TEBI

Pišem zaboravljenim ulicama
grada tvog,
pišem napuštenim snovima i
presušenim rijekama.
Pišem svjedocima,
usnama promrzlim
što za vatom žude.
Pišem ruži uveloj,
trnjem okovanoj.
Tebi, koja i ovu noć
mislima prošlost iscrtavaš,
tebi, koja očima zaslijepljenim
život promatraš.
Svoje boje na tuđe portrete
trošiš,
umjesto da iskreno voliš.
Tebi, koju su ulice
po koracima pamtile,
tebi, što si ljubav svoju
olako istrošila
a znaš u sebi
da bi sve ponovila.

MAJLA KADIĆ – Pjesma sviđalica. Dobra za spomenare. Za poeziju treba više originalnost, ispričati neki događaj koji je originalan, a ne nešto tako univerzalno i na hiljade puta izrečeno. Talenta ima, na autorici je da pokaže gdje su njene granice u budućnosti koja je pred njom. Puno sreće!

Tjaša Stanić, 1983.
Slovenija, Piran
***
odjek tišine
odmota klupko strahova
ispletem kapu, šal
…………………………………
***
odmev tišine
odvija klobčič strahov
spletem kapo, šal

TJAŠA STANIĆ – Interesantna minijatura. Ima poentu i originalnost. No, u ovom duelu postoje druge pjesme koje su ostavile na mene jači utisak.

Alen Prole Konforta, 1983.
Slovenija, Portorož
ODUSTAJANJA

Svi mi želimo ljubav
tračak sunca na našoj kosi
golicanje u mraku
miris mora na jutranjem zraku
iščemo ljubav
kastrirani od osećanja
trazimo dugu u tamnoj noci
trazimo trag od kruha u šumi
želimo bas te oči
želimo bas tu ljubav
komu smo potrebni baš takvi?
Kome je danas još potrebna ljubav?

ALEN PROLE KONFORTA – Prozaični tekst koji je neko rascjepkao u stihove. Nema poezije.

Tonja Jelen, 1988.
Slovenija, Slovenske Konjice
DIVIM

vozovi koji se zaglave
stanice. Isekao sam pismo,
koju sam napisao. Brišem slova,
koje ne želim, da pošaljem. Ponovo ću ga rastaviti
zadnji komad bajadere. Svečano
i slojevitu slatkoću
čuvaju me za te trenutke
kada Menart naruči još jednu
konjak.
Šetnja kroz uspomene
otvara se kroz različite površine,
koje teku poput sličica
sitni hologrami –
osvetljenje i dinamika
su ovde najvažniji.
………………………………..
OBČUDUJEM

vlake, ki se zatikajo na
postajah. Razrežem pismo,
ki sem ga napisala. Brišem črke,
ki jih nočem poslati. Razlomim še
zadnji košček bajadere. Prazničnost
in večplastna sladkoba
me hranita za tiste trenutke,
ko Menart naroči še en
konjak.
Sprehod skozi spomine se
odpira skozi različne ploskve,
ki se prelivajo kot sličice
drobnih hologramov –
osvetljenost in dinamičnost
sta tukaj najpomembnejši.

TONJA JELEN – Odlična pjesma. Imam utisak da nije kvalitetno prevedena. Inače se jasno vidi da je djelo nekog ko vrlo dobro zna šta je poezija i kako se ista piše.

Marjeta Manfreda Vakar, 1962.
Slovenija, Tolmin
ANTHONY UNUAGBON

Vrijeme te ispralo na moju obalu kao hi-fi,
iz kojeg stara pjesma glasno odjekuje,
u novom aranžmanu i još jednoj izvedbi.
Iznenada si se pojavio
u drugoj odjeći i sa pogledom u očima,
u kojem me više nema.

Hvala ti na ruci spasa,
kada sam izgubljena lutala po trgovačkom centru,
hvala za jabuku
tokom sedmice bez trčanja,

hvala na rezervisanoj čaši vina,
ponudio mi je tvoj poznanik,
i hvala što si me zaključao u našu sobu,
kad se nisam mogla odbraniti od njega.

Hvala na toploj dobrodošlici,
za plavo nebo i ptice u snovima,
za bujnu krošnju zdravog drveta
i mirnu pučinu mora,
koja je tamnoljubičasta svjetlucala u polumraku.

Hvala na zagrljaju,
u kojem sam se osjećala sigurno
iako se svijet oko mene rušio.

Translated to Bosnian by Nermin Delić
……………………………………………………
ANTONY UNUAGBON

Čas te je naplavil na mojo obalo kot hi-fi,
iz katerega glasno odmeva stara pesem,
v novem aranžmaju in drugi izvedbi.
Nenadoma si se pojavil
v drugačni obleki in s pogledom v očeh,
v katerih me ni več.

Hvala za roko,
ko sem izgubljena tavala po nakupovalnem centru,
hvala za jabolko
v tednih brez teka,

hvala za odmaknjeni kozarec vina,
ki mi ga je ponudil tvoj znanec,
in hvala, da si me zaklenil v najino sobo,
ko se ga nisem mogla ubraniti.

Hvala za topel pristan,
za modro nebo in ptice v sanjah,
za bohotno krošnjo zdravega drevesa
in mirno gladino morja,
ki se je temno vijolično lesketalo v mraku.

Hvala za objem,
v katerem sem se počutila varno,
čeprav se je okoli mene podiral svet.

MARJETA MANFREDA VAKAR – Interesantna pjesma. Drago mi je što je autorica unijela dosta originalnosti u nju. Tačno se vidi posvećenost i to treba nagraditi.

Zlatko Kraljić, 1962.
Slovenija, Velenje
ZAVRNI VRAT
(achtung auschwitz)

crtam osmijeh
u desnom džepu nosim bojice, da si ponekad nacrtam osmijeh
da nekako normalno prodam svoju pognutu sliku
u zapletenom svijetu američkih blistavih zuba
u lijevom džepu nosim žiletice, moje male prijateljice
samoobranu pred sobom, jer sam nekada nasilan
pjesnički stroj, nekada noj, koji glavu uvlači
u pivske flaše
glavom razbijam zid i zid se ne predaje
polja repice polegla od prevelike doze gnojiva
PAPUSZA kroz cjevčicu fi šesnaest ispušta svoje stihove
bježi, bježi daleko, ne osvrći se …o moj OČE, crni moj OČE…
šparovi crnokošuljaši, s oznakama na reveru ŠŠ dovezli su novi teret
očišćenih, čistokrvnih slovenskih pilića…pred ulaz
pred ulazom, jedne jeseni, ne sjećam se točno kojega ljeta
došao je kamion, trotonski sa SS licencom, u devet ujutro
zajedno s crnim suradnicima natovarili smo sanduke s leševima
šparovi crnokošuljaši istovarivali sanduke s pilećim leševima
u tom trenutku začuli smo dječji plač
u tom trenutku začuli smo pileći plač
instinktivno smo odskočili
i mi smo instinktivno odskočili
dignuli poklopac
i mi smo dignuli poklopac
ispalo je malo romsko dijete
ispao je mali slovenski pilić
imao je napad grčeva
i pilić je imao napad grčeva
nožem sam odrezao uže koje mu je još uvijek visjelo oko vrata
piliću smo dali umjetno disanje
došao je SZTAJNBERG, poslovođa groblja
došao je šparov poslovođa FRANCI
rekao je, zavrni vrat
rekao je, zavrni vrat
crtam osmijeh
i nikako mi ne uspijeva

ZLATKO KRALJIĆ – Ma bravo! Svaka čast! Sve pohvale za odvažnost pisanja o tako osjetljivoj temi na tako originalan način. Pjesma je pravi masterpiece!

Gregor Kraljić, 1994.
Slovenija, Velenje
IMAM MALE RUKE

imam male ruke i malo prstiju
imam pa dva srca
imam male noge i male prste
imam pa dva prijatelja
u rijeci sam prao crne smrdljive čarape
puna ratova, krvi, uzdaha i tutnjave
a rijeka je isprala mračne snove
i prihvatila u svoje trudno tijelo
ljubazno je mahnula i otplovila
to su prijatelji
imam dva prijatelja
u divnim mirisima pokošene trave
sam oprao svoja mladenačka iskušenja
preobrazio unutarnje guštere
u majčinu dušicu
a onda smo mirisali, mirisali
čavrljali i smijali se dugo u noć
to su prijatelji
imam dva prijatelja
mala noge
i male ruke
koje su sposobne sa ljubavlju
zagrliti
cijeli svijet

GREGOR KRALJIĆ – Odlična pjesma! Nemam niti jednu zamjerku. Originalnost na djelu.

Lela Zjajo:

SVIT VALOVNIK – Lijepo sročena minijatura. Očigledno iskustvo u pisanju. Moji komplimenti.

ALENKA MIHORIČ – Jako lijepa i emotivna pjesma. Uvijek se radujem spominjanju majke i oca u stihovima koje stvaramo. Lijepo je to doneseno sa izrazitom emocijom. Čestitke za odličan prevod. Zvuči prekrasno!

DRAGAN MITIĆ – Teško je bilo pratiti ovu pjesmu bez interpunkcije i misli odvojenim tačkama, sa početkom sve malim slovima bez završetaka. Prilično uzburkane misli autora tek neuredno nabacanim, a zapravo mi se tematika jako svidjela. Šteta što se nije pjesmii posveitlo više vremena. Bila bi to pjesma za pamćenje i praćenje. Obratiti pažnju u sljedežem krugu, ukoliko autor prođe do sljedežeg kruga, odnosno Duela. Čestitke za inspirativnu temu.

MILAN ŠELJ – Izvrsna pjesma. Tema brižno odabrana i obrađena. Osjetim emociju muškarca u redovima stihova ili između u pnavljanjima značajnih prikaza situacije. Izvrsno! Priča je tekla bez zastajkivanja i imala sam osjećaj da sam na neko sličnom kolodvoru i kako pratim muškarce, djecu, djedove itd.

Radnja teče tečno, bez pora u koje bi se trebalo staviti nešto da popuni praznine. Vješto baratanje lijepom riječju. Moj respekt!

IRENA P. BEGUŠ – Odlična pjesma. Današnja stvarnost vrlo lijepo upakovana u pjesmu NAJLJEPŠA SI. Radi se o autorici koja odlično barata ukrasima koji pripadaju poeziji. Realnost u službi današnjice koja se ni u ogledalu više ne prepoznaje. Bravo!

NADJA SVETLIN KASTELIĆ – Pjesma prilično gramatički nesređena, a nesređena i tematski. Bilo je potrebno tu dosta toga doraditi kako bi se pjesma započela i završila na način kako je sama pjesma zahtijevala. Početak pjesme je obećavao, a onda se izgubila nit i sav učinak je propao. Uvijek naglašavam da pjesma mora sprespavati kako bi sutradan dobila svoj pravi lik, a vremena za dopune i ispravke se ne bi činile nedostižnim.

KRISTINA ANASTASIA VERAS BRZIN – ŠAPAT TAME, ŠAPAT TUGE je pjesma trenutka. Možda autorici jaka zbog osjećanja tog trenutka koji je nekad doživjela no nije to bilo dovoljno da budem zadovoljna prvim predstavljanjem ove autorice žiriju, odnosno meni lično. Premalo truda za selektivni Duel. Činjenica je da su riječi duboke i značajne u trenutku kad su se rađale, no prejednostavnost ovadje nije bila u službi poezije. Žao mi je.

MAJLA KADIĆ – Lijepo donesena pjesma. No, toliko lagano teče i ništa se značajno nije dogodilo kad sam stigla do kraja čitanja. Vidim trud i vidim smisao, osjetim krasan tanani talenat za čistu poeziju, ali mi je sve vrijeme nesto duhovnije nedostajalo. Neki prasak, neslaganje, odbijanje poraza ili tako nešto. Nedostaje motiv nedostajanja i značaj osobe o kojoj se piše. I zašto se piše .. ?

TJAŠA STANIĆ – Nije mi bilo dovoljno da procijenim kvalitet samo ovim kratkim predstavljanjem ove autorice. Radi se o kratkoj minijaturici u kojoj nalazimo dvije genitivne metafore – klupko strahova i odjek tišine što, svakako, daje vrijednost pjesmi. Također, metafora da se “pokriva strahom” koji je štiti od ljudi u vidu kaputa i šala, ima svoju vrijednos tno nije nešto utjecala na mene kao posebnost.

ALEN PROLE KONFORTA – Svima nam je potrebna ljubav! Ovo je odgovor sa kraja ponuđene pjesme Odustajanja. Pjesma nije imala niti jednu iskricu koja bi me potakla da joj se vratim po drugi put. Imam osjećaj da je napisana tek da se napiše, a moglo se tu što-šta jos ukomponovati da bi pjesma bila ona u koju bi se zaljubili svi koji je čitaju.

TONJA JELEN – Obzirom na loš prevod, samo naslućujem da se radi o pjesmi koja bi mi tražila veću pažnju. Neobičnost teme i nesvakidašnji momenat brisanja riječi pisma, naručivanje konjaka i slatka čokolada je izvrsna inspiracija ove autorice. Nesređena pjesma. Ne znam da li se radi o “njemu” ili “njoj”. Bila bi ovo odlična pjesma da joj se posvetila dužna pažnja.

MARJETA MANFREDA VAKAR – Pjesma zahvale me i nije nešto posebno oduševila. Ima tu momenata koji su zapaženi no moglo je to bolje. Zahvale su, inače, vrlo lijepa vrlina čovjeka no ovako kako je u ovoj pjesmi autorice, već je pisano i poznato. Malo neobičnosti stihu mora postojati kako bi se originalnost stavila u prvi plan za bolje bodovanje.

ZLATKO KRALJIĆ – Ispoštovala sam ulogu i pročitala ovu jako tešku pjesmu nekoliko puta. Osim otežanog disanja i potrebe za crnom kafom, ništa nisam osjećala. Težina stiha može dokrajčiti želju daljeg čitanja, no uporno sam joj dala dovoljno pažnje da na kraju nisam znala šta da napišem o ovoj pjesmi.

Možda će zaslužiti pohvale na sve strane, možda i pokude, ali ja za napor pisanja ove teške pjesme dajem 7 za posvećenost i uloženo vrijeme. Ništa više!

GREGOR KRALJIĆ – Koje osvježenje na kraju. Pjesma koja me nije “izula iz cipela” ali svakako je popravila utisak nakon prethodne pjesme. U svakom slučaju, pjesma me nije ostavila bez daha, no ovo je sasvim dovoljno za Drugi krug. Ukoliko autor prođe dalje, s nestrpljenjem su pratiti njegov dalji rad.

Simo Golubović:

Zadovoljstvo mi je bilo noćas čitati ove tekstove prijatelja pesnika iz Republike Slovenije. Prijatno sam, zaista sam prijatno iznenađen, lepotom kojom su nas darovali. I, čini mi se, da se ovo takmičenje odvija na neki kolektivni način, sklon bih bioodmah proglasiti pobednike. Niko od pesnika koji su se prijavili nije prosečan, svui su nadprosečni, svi su svojim porukama, temam, motivima i idejnim rešenjima za pesme učinili veoma visom isjkorak u odnosu na svakodosadašnje takmičewe u ovoj leooj i značajnoj poetskoj manifestaciji. Čak i da imamnamerum ne bih uspeo pronaći neke mane i primašaje, kao ni izuzetno nadarenem, a svi u ovom krugu su veoma daroviti.

Ipak, smatram potrebnim naglasiti da je haiku pesma TJAŠE STANIĆ uz mali gubitak ritma uslovljenog prevodom (što je moguće ispraviti) veoma visokog kvaliteta. Posebno bih izdvojio autorku NADJA SVETLIN KASTALIĆ koja je svojim filozofsko-poetskim razmišljanjem dosegla najuzvišeniju poetsku tačku, ali i dobrim poetskim manirom i po mjoj proceni ova pesma je po poetskoj vrednosti vredna najveće ocene.

Svim učesnicima u ovoj poetskoj manifestaciji želim napredak.

Objava Mili Dueli 2023 – Slovenija (Poezija i književne kritike) pojavila se prvi puta na Mili Dueli.

Kontest je tradicionalno sastavljen od 5 eliminatornih krugova.U svakom krugu se broj autora smanjuje, a u posljednjem, Petom krugu, odlučuje se i pobjednik sistemom glasanja baziranom na bodovnom sistemu Eurovision Song Contest. Glavno odgovorno lice kontesta je Nermin Delić, idejni tvorac i organizator kontesta. Mili Dueli već 8 godina zaredom okupljaju autore i šire utjecaj poezije u svakodnevnici.

Ukratko o Prvom krugu: Selekciju svih pristigli prijava (739) je vršio Nermin Delić. Organizator je odabrao 476 autora za predstavljanje u Drugom krugu.

Ukratko o Drugom krugu:  Nakon selekcije u Prvom krugu od strane organizatora kontesta, Nermina Delića, odabrano je 476 autora koji su predstavljeni u Drugom krugu. U Drugom krugu, autori su svrstani u 12 duela, prema državama iz kojih dolaze. Zbog brojnosti učesnika, Bosna i Hercegovina je imala 2 duela (DUEL 1, DUEL 2), a Srbija 3 (DUEL 3, DUEL 4, DUEL 5). Hrvatska, Crna Gora, Sjeverna Makedonija i Bugarska su imale zasebno po jedan duel (DUEL 6, DUEL 7, DUEL 8, DUEL 9). Zbog malobrojnosti učesnika, u jednom duelu su predstavljeni autori iz Albanije, Grčke, Kosova, Rumunije i Slovenije (DUEL 10). Pjesnici sa balkanskim korijenima, ali sa trenutnim prebivalištem van Balkana, svrstani su zajedno u jedan duel (DUEL 11). Na kraju, svi autori koji dolaze iz vanbalkanskih zemalja, svrstani su u jedan duel (DUEL 12).

Početak predstavljanja duela na zvaničnom Facebook profilu Milih Duela je bio 12. juli, 2020. godine. Dueli su predstavljani redoslijedom, na svaka 2-3 ili 4 dana shodno obimu duela. Prvih 15 dana od predstavljanja duela, pratioci Milih Duela su mogli glasati u komentarima upisivanjem rednog broja autora ispod slike gdje u opisu predstavljena njegova pjesma. Pored čitalaca, glasali su i članovi žirija, sastavljeni od 12 renomiranih i za Mile Duele važnih umjetnika Balkana. Oni su vršili odabir 90% autora koji će proći u Treći krug. Ostalih 10% je predviđeno za glasove čitalaca, za one koje žiri nije odabrao, a imaju veliku podršku svojih prijatelja i pratilaca Mili Dueli.

Ukratko o Trećem krugu: U trećem krugu je nastavljenja selekcija najboljih autora a samo TOP 100 najboljih autora su imali priliku nastaviti dalje.

Ukratko o Četvrtom krugu: Četvrti krug je donosi TOP 50 najboljih autora koji prolaze u finalni, peti krug. Sastavljen je iz ukupno 16 duela.

Više o Četvrtom krugu (kako se glasa, kako je organizovan) možete pogledati ovdje:

Mili Dueli 2020: Organizacija Četvrtog kruga

ČETVRTI KRUG

REZULTATI

Ponajprije, važno obavještenje… U četvrtom krugu smo tražili 50 najboljih autora po proceduri utvrđenoj organizacijom takmičenja. Gledajući rezultate, kao Organizator sam uvidio sam da su u određenim duelima autori bili znatno domnantniji, te da je sigurno mnogo više autora od predviđenog zaslužilo prolaz, bar prema predstavljanju u polufinalu. U tu svrhu sam odlučio da broj autora koji direktno prolaze dalje bude 36, a da se za preostalih 14 mjesta bori ukupno 34 autora. Svi ti autori koji nisu direktno prošli dalje će ravnopravno slati pjesmu za finale, ali će samo 14 njih biti predstavljeno, na osnovu kvalitete poslane pjesme i pratećeg video-materijala koji već tradicionalno krasi naše Finale. Više o svemu, svakako u nastavku…

DUEL 11 – SLOVENIJA

ŠTA SADA?

TAMNO PLAVA BOJA. Autori koji su direktno ušli u TOP 50! Ti autori su zvanično finalisti ove sezone, dakle, učesnici posljednjeg kruga Mili Dueli 2020/21.  Već od ovog trenutka trebaju kontaktirati svoje mentore i početi pripremati pjesmu za Finale. Sve detalje vezane za pripremu i slanje pjesme za Polufinale (4. KRUG), dobit će u privatnoj poruci u inboks. Molimo strpljenje!

SVIJETLOPLAVA BOJA. – Autori koji su ušli u BARAŽ za učešće u finalu, posljednjem krugu Mili Dueli 2020/21. Riječ je o autorima koji nisu direktno prošli u finalni krug, ali zbog fantastičnog predstavljanja u polufinalu, Organizator je odlučio dati novu priliku za promovisanje njihove poezije. U četvrtom krugu ih u takvoj situaciji ima ukupno 34, a 14 od njih 34 će biti učesnici Finala. Odluku o tome će donijeti Organizator na osnovu njihove aplikacije za Finale. Već od ovog trenutka, oni mogu također kontaktirati svoje mentore i početi spremati pjesmu za Finale.

TOP 100 – Autori koji su ostali u TOP 100 nisu prošli u Finale Mili Dueli 2020/21.  Njihov doprinos širenju projekta i poezije će biti nagrađen time što će dobiti  elektronsko priznanje za  sudjelovanje budući da su svojim učešćem predstavljali svoje zemlje u sjajnom svjetlu (TOP 100 od 739 prijavljenih!!!), te će shodno tome dobiti priznanje za interkulturalni dijalog balkanskih zemalja i zemalja svijeta u kojem su učestovali.

Sve predstavljene pjesme će biti zastupljene u zajedničkom elektronskom zborniku koji će, po svemu sudeći, imati i svoje štampano izdanje, kada nas očekuje MILI DUELI BALKAN TOUR. Više o tome uskoro!

Također, svi autori koji su 2000. godište ili mlađi, će biti predstavljeni na MILI DUELI JUNIOR ONLINE POETRY CONTEST koji će startati par dana nakon završteka osme sezone Mili Dueli 2020 – Online Balkan Poetry Contest!

KOMENTAR ŽIRIJA

Organizator: NERMIN DELIĆ

Dragi prijatelji,

Prije svega hvala vam što ste u ovoj sezoni pokazali najveći vid odanosti cijelom projektu. Korona-godina je prolongirala i sam kontest, a uporedo s tim su se desila i neka moja privatna ostvarenja (završio sam fakultet i počeo da radim), pa se vrijeme utrošeno na projekt u određenoj mjeri smanjilo. Bilo kako bilo, naša se igra kroz poeziju nastavila, te smo tako u ovim divnim ljetnim danima imali priliku da čitamo 100 najreprezentativnijih autora koje smo tako pažljivo birali.

U ovom, četvrtom i ujedno pretposljednjem krugu, imali smo priliku da uživamo u poeziji svih zemalja Balkana, ali i mnogih zemalja svijeta. Negdje se pokazalo dobrim to što je bilo duže vremena za glasanje nego u ranijim sezonama. Gledajući broj pregleda svih pjesama polufinala, sa 328 492 pregleda na Facebooku, moja misija je već bila ispunjena. Gledajući zemlje koje su nas čitale, ne bih se mogao zaustaviti, ako bih krenuo nabrajati… Gotovo 330 000 puta smo poezijom ušli u svakodnevnicu ljudi na društvenoj mreži… Već u startu sam primjetio da su postojala dva tabora među autorima, oni koji su sa oduševljem dočekali objavu svoje pjesme i oni koju svoju poeziju nisu promovisali čak ni svojim prijateljima. Ovi prvi su istu dijelili sa svojim prijateljima, jer po prvi put, negdje na našim prostorima se i može glasati za poeziju; po prvi put je važno bilo istaći da si prošao selekciju 739 autora i na korak si do samog kraja, isključivo i samo svojom poezijom. Jer ovo nije bio poziv da se lajka osvajanje tašne, pegle, regala i slično, ovo je bio poziv u svijet poezije u kojem svako od ovih 100 sjajnih autora živi!. No, vjerovatno je svako imao svoje razloge zašto je bio jedno, a ne drugo, te s te strane to svakako ne može biti zamjerka. Neke pjesme sam nagradio, bez obzira što su imale slabu čitanost, jer su same po sebi maestralne!

Upravo vođen masom ljudi koji su svakodnevno pisali za koga glasaju, tako lijepo dijelili vaše pjesme i ukrašavali svoje zidove, nisam poželio da sukobljavam svoje mišljenje sa mišljenjem mase. No, bodovi uvijek sve govore. Tako i ovom slučaju. Krenuo sam da komentarišem i išao redom, sve u cilju da napišem što kvalitetnije i jasnije komentare, ZAŠTO ovakvi bodovi. No, onda sam, na samom kraju shvatio da je u većini slučajeva ista greška, isti komentar, pisan samo drugačijm riječima.

Stoga, odlučio sam da ukažem generalno na sljedeće…

Prilikom slanja pjesama, na bilo koji konkurs, bilo gdje, makar i tamo gdje ste već sigurni da će pjesma biti objavljena, nagrađena ili generalno da će joj biti dodijeljeno neko priznanje, molim vas, vodite računa o sljedećim stvarima:

1. PISMENOST. Toliko je bilo grešaka koje su me već u startu odbile od nekih lijepih emocija koje sam osjećao čitajući vaše pjesme. Ako ste pisac, to ne znači da morate biti informatički i pravopisno savršeni, ali ako pjesmu šaljete negdje, nekome, dozvolite da se ona pregleda i drugim očima; možda će taj neko koji zna možda i manje od vas, znati nešto više po pitanju određenih stvari. Upravo ova stavka je ključna u lišavanju duha amaterizma koji jedan pisac može nositi u sebi. Pjesme sa četiri tačke, razmaci po nekoliko puta, nepotrebni interpunkcijski znaci na pogrešnim mjestima; sve to narušava RITAM i ESTETSKU VRIJEDNOSTI i, u konačnici, GENERALNI UTISAK o pjesmi. Ako me zarezom natjerate da predahnem na pogrešnom mjestu, ta nit kojom se vodi pjesma će pući, a ja ću ostati zbunjen. Moram priznati da su ove greške znatno umanjene, budući da je tim mentora radio sa autorima, ali je bilo autora koji su slali svoje pjesme bez mentora i gdje su ovakve greške uočene.
2. RAD SA MENTOROM. Ova stavka je možda i ključna, budući da ona podrazumijeva saradnju na odabiru i/ili korekciji polufinalne pjesme. To nije samo razgovor o pjesmi, to je razgovor dvije kulture, često i dva naroda, a vi ste bili predstavnici svog. Osnova svakog mira je upoznavanje, saradnja i kompromis.
   Nismo uzimali za zlo ukoliko bi neki autor na riječi svog mentora, ipak insistirao da bude “po njegovom”, ali je potpuno pogrešna forma ne ispoštovati formu kontesta koja iziskuje saradnju, dakle, ne javiti se uopšte svom mentoru, ne pozdraviti ga.
   Moj utisak je svakako upotpunjen mišljenjem mojih kolega, članova žirija, a vaših mentora, i s tim u vezi mi i tražimo osobu koja će već u sljedećoj sezoni kontesta biti dio nas.
3. MIŠLJENJE ČITALACA / VAŠIH PRIJATELJA. Nikada se primarno ne bismo trebali voditi brojem lajkova i pregleda koji je jedan autor ostvario na društvenoj mreži, jer tad bi takmičarski dio označavao borbu za brojkama, a ne za kvalitetom pjesme. Ipak, mišljenja sam da ste i ovom prilikom, kroz broj ostvarenih glasova, pokazali dvije stvari; prva – koliko vam je zapravo stalo do toga da prođete; druga – koliko zapravo i možete skupiti podrške za svoju poeziju. Napominjem da se po prvi put radi o glasanju za poeziju, gdje besplatni glasovi odlučuju ko će biti pobjednik. S tim u vezi, nagradio sam sve autore koji su srčano predstavljali svoju pjesmu.
4. POETSKA VRIJEDNOST TEKSTA. Mnogi tekstovi u stihu koji se pošalju, često ne budu klarifikovani kao poezija, stoga je bilo nužno ukazati autorima šta je to poetično, a šta ne u njihovim pjesmama. Subjektivno procjenjujući, originalne metafore i poređenja su nešto čemu sam se najviše divio, jer ponajviše impresioniraju. Najobičniji primjer koji svima navodim jeste ovo: ukoliko se napiše BILA JE HLADNA to ima puno manju poetsku vrijednost od BILA JE LED, gdje u istom značenju, unesena metafora. Ukoliko neko napiše BILA JE BIJELA KAO SNIJEG, što je očekivano, isklišealizirano i prevaziđeno, to će svakako puno manje impresionirati nego BILA JE BIJELA KAO IGLO KUĆICA.
   Po pitanju rimovanih pjesama, rime ne bi trebale biti prevaziđene i očekivane: pr. tijelo – odijelo – bijelo. I tu se cijenila upotreba novih poetičnih riječi i njihovih vješto pronađenih rima. Naravno, niko ne treba izmišljati toplu vodu, ali se svaki iskorak iz svakidašnjeg smatrao uspjehom.
5. ESTETSKA VRIJEDNOST TEKSTA. Aplikacije koje su se slale za polufinale su trebale biti potpune. Svaki odgovor na pitanja koja su bila vezana za biografiju i opšti utisak autora o kontestu se vrednovao. Također, sama pjesma je trebala biti potpuno informatički ispravna. Ukazivati nekome na gramatičke/pravopisne greške u ovom krugu takmičenja je krajnje nepotrebno, jer se svaka takva greška odličje autorske neposvećenosti tekstu i radu sa mentorom.
6. OPĆI UTISAK. Autori su u prethodna tri kruga slali pjesme, također. To je također, značajan faktor koji je utjecao na raspodjelu mojih bodova.

Mišljenja ostatka žirija

Simo je istakao: “Pokušavam više puta dosegnuti do misli koje uzvisuju pesmu, koje slave život, koje oslkavaju trenutak u večnosti, koje kazuju istinu, otkrivaju nade a pri tome ne kriju želje. Teško je u pesmi razdvojiti socijalne elemente, misaono-filozofske, životno-iskustvene, a sve uobličeno lepim i zanimljivim stihovima u kojima se izvestan bol, briha i strah stapaju u lepotu, u ljubav u trajanje – u izlaz iz ćorsokaka na čistac, izlaz u zdrav život…
I pored moga dugogodišnjeg iskustva i želje da budem objektivan i iskren, plašim se da u ovim stihovima nisam dorastao da sve to iskažem i procenom/ocenom iskažem očekivanja, jer su me sve pesme u ovom duelu očarale i teško je zaista teško izdvojiti neku za koju bih sa sigurnošću kazao da je najbolja.
Mije iskrene čestitke organizatoru, učesnicima u Duelima, mentorima… Svi zaslužuju visoke ocene.”

Lela, njihova mentorica, istakla je: “Izvrsne autorice, Vesna Šare, Ingrid Peinkicher i Tanja Ocelić. Prekrasni razgovori na Messengeru i prekrasna dogovaranja o svakoj pjesmi, retku, temi, poeziji uopšte. Divne autorice su svaka na svoj način unijele bogatstvo u moju dušu i stoga mi je veoma žao da svakoj od njih ne dam najveći broj bodova jer one to zaslužuju.
Kod sve tri autorice pronašla sam ono nešto zbog čega i sama volim poeziju … čitati je, pisati ili pak raspravljati o pojedinim pjesmama. Nadahnule su me sve tri na poseban način i cijeo vrijeme sam osjećala neizmjerno zadovoljstvo imati ih u svom Timu.
Ipak, rad na pjesmi Tanje Ocelić me posebno nadahnuo u sfere rijetkih tema sa kojima sam se do sada bavila. Njena Poema mi se čini za nijansu bolja od ostale dvije pjesme ali samo za nijansu je i prevagnulo moje bodovanje. Nipošto ne znaci da Vesna ili Ingrid ne posjeduju ono nešto posebno sto se meni, inače kao običnom ljubitelju poezije sviđa. Naprotiv.
Ovoj odličnoj trojki želim svu sreću u daljem radu i naravno prolazak u Finale, jer sve tri imaju još mnogo, mnogo toga da nam ponude.
Hvala vam za divnu suradnju! Srećno!”

Pjesme slovenskih autora možete pogledati ovdje:

Mili Dueli 2020/21: Poezija slovenskih autora (Polufinale)

MILI DUELI 

Made in Bosnia and Herzegovina
by Nermin Delić

Europe / Balkan Peninsula
Bosnia and Herzegovina
Federation of Bosnia and Herzegovina
Central Bosnia Canton
Jajce Town 70202

Sva prava zadržana. // All rights reserved.

Objava MILI DUELI 2020/21: Rezultati 4. kruga – DUEL 11 – Slovenija pojavila se prvi puta na Mili Dueli.

The contest is traditionally composed of 5 elimination rounds. In each round, the number of authors decreases, and in the last, Fifth round, the winner is decided by a voting system based on the Eurovision Song Contest scoring system. The main responsible person of the contest is Nermin Delić, the idea creator and organizer of the contest. For 8 years in a row, Mili Dueli have been gathering authors and spreading the influence of poetry in everyday life.

Nermin Delić

Briefly about the First Round: The selection of all received applications (739) was performed by Nermin Delić. The organizer selected 476 authors for presentation in the Second Round.

Briefly about the Second Round: After the selection in the First Round by the organizer of the contest, Nermin Delić, 476 authors were selected and presented in the Second Round. In the Second Round, the authors are classified in 12 duels, according to the countries they come from. Due to the number of participants, Bosnia and Herzegovina had 2 duels (DUEL 1, DUEL 2), and Serbia 3 (DUEL 3, DUEL 4, DUEL 5). Croatia, Montenegro, North Macedonia and Bulgaria had one duel each (DUEL 6, DUEL 7, DUEL 8, DUEL 9). Due to the small number of participants, authors from Albania, Greece, Kosovo, Romania and Slovenia were presented in one duel (DUEL 10). Poets with Balkan roots, but with current residence outside the Balkans, are grouped together in one duel (DUEL 11). In the end, all authors coming from non-Balkan countries are grouped into one duel (DUEL 12).

The beginning of the presentation of the duel on the official Facebook profile of Mili Dueli was on July 12, 2020. Duels are presented in order, every 2-3 or 4 days according to the scope of the duel. For the first 15 days from the presentation of the duel, the followers of Mili Dueli were able to vote in the comments by entering the author’s number below the picture where her/his poem is presented. In addition to the readers, the members of the jury, composed of 12 renowned and important for Mili Duel artists from the Balkans, also voted. They selected 90% of the authors to pass to the Third Round. The other 10% is intended for the votes of the readers, for those who were not selected by the jury, and who have the great support of their friends and companions Mili Dueli.

THIRD ROUND

RESULTS

DUEL 8 – ALBANIA, GREECE, KOSOVO, ROMANIA AND SLOVENIA

How was the vote?

(1) Organizer: Nermin Delic
(2) President of the jury I: Sarah Isufi 
(3) President of the jury II: Lena Kyropoulos
(4) Additional member of the jury: Milčo Misoski
(5) Readers (number of votes received): 1074
(6) Common picture * (* The authors could achieve an additional grade of 5, if they send their picture with one of the participants of the 3rd round.)

VOTING RULES:

• In Duel 8, all authors from the rest of the Balkans who passed the previous selection are presented. The number of participants in Duel 8 is 25.
• How the votes were counted: The ratings of the additional member of the jury  (in this duel – he did not send us our votes) were added up to the average grade, and that with the grades of the President of the jury, and with the grades of the Readers and the grade of the Common Picture. The drawn average grade is summed with the grade of the Organizer and thus the final average grade is obtained on the basis of which the authors are ranked.
• The President of the jury  had the right to send one author directly to the Semifinals. The Presidents of the jury in this duel used that option and sent Mite Tabaku and Demetra Kintsaki directly to the next round.
• In this duel, no author passed directly based on the votes of the readers. Six authors with a large number of readers’ votes was awarded a grade of 5. (By the way, according to the rules of the 3rd round, Readers awarded the 3 authors with the highest number of votes in the Third Round – direct passage to the Semifinals, and another 22 authors received a grade of 5.)
• Common picture. The authors were entitled to an additional grade (5) if they sent a picture with some of the participants of the 3rd round of the Mili Dueli 2020. The goal of the pictures was to encourage social relations outside of online activities and socializing. None in this duel sent us that kind of pictures.

SO, WHAT ‘S THE NEXT?

TOP 100 – Authors who entered the TOP 100 went directly to the Semifinals Mili Dueli 2020. Each of them will be assigned a mentor at the discretion of the Organizer, and the names of their mentors will be announced later. The mentor can only be one of the members of the Mili DuelI 2020 jury. All the details related to the preparation and sending Semifinals poems (ROUND 4) will be received in a private message in the inbox. Please be patient!

TOP 120 – Authors who entered the TOP 120 did not go directly to the Semifinals of the Mili Dueli 2020. They will, after the announcement of the all results, be offered to the members of the jury to choose them to be their mentors. If none of the members of the jury expresses their will to be their mentor, the authors will not make it to the Semifinals. If one member of the jury responds, that member of the jury will automatically become a mentor. If more than 2 members of the jury apply, the Organizer will, in cooperation with the authors, select one of the offered members of the jury as a mentor to the author.

TOP 250 – Authors who remained in the TOP 250 did not make it to the Mili Dueli 2020 Semifinals. Their contribution to the spread of the project and poetry will be rewarded by receiving electronic recognition for their participation as they represented their countries in a bright light (TOP 250 from 739 registered !!!), and will accordingly receive recognition for the intercultural dialogue of the Balkan countries and the countries of the world in which they participated.

All the presented poems will be represented in a electronic collection which, apparently, will have its own printed edition (summer, 2021), when MILI DUELI BALKAN TOUR awaits us. More on that soon!

Also, all authors who are 2000 or younger will be presented at the MILI DUEL JUNIOR ONLINE POETRY CONTEST which will start a few days after the end of the eighth season of Mili Duels 2020 – Online Balkan Poetry Contest!

JURY COMMENTS

Organizer: NERMIN DELIĆ

Jury President I: SARAH ISUFI

ALBANIA:

MIMOZA REXHVELAJ:
“Fear overwhelms you, the end of existence.
With a gnashing of teeth, you wake up.
The sun shines on the wrinkled face, like masala after the party.
But tomorrow it will return normal again”
This is the best strophe of the poem, so I will call it a good, but passive poem. Talking about the exhausting routine of life, must have at least a bit revolte. I wish the whole poem was as good as that strophe was.

BESMIR HALITAJ: Using repeatedly rhymes in almost each verse, is boring somehow. But the poem is good. The first and last strophe give melody to the whole it.

ALBAN TUFA: Alban, it feels like a paragraph, took from a novel, because the style is too narrative for a poem. But I like it. The second part of it especially, is beautiful. Though, in this round I have to call you a narrator, not a poet.

FJODOR QORRI: In the previous round I suggested you to put order in your thoughts, and I’m glad you did. I see what inspires you is mostly the “female”, but I would like to read another theme in your poem as well. Though, “thee, the purple of my dawn”, is a pure beauty. Work on your talent and you’ll be amazing.

ZHANETA BARXHAJ: This poem is simple, Zhaneta. Everyone has cried at least once in his life. So, I’m not sure if this brings emotions. Though, your writings are pretty good.

MITE TABAKU: Mite, I really liked your dark tone in the previous round, but in this round I’m somewhere between:
“I don’t prefer/agree with inappropriate terms, when they can be replaced with other ones. At the end of the day art is subtle, and subtleness fits everything”

and

“Allen Ginsberg, a “Beat movement” poet, was so harshly judged on his book “Howl”, then due to social-normes breaking, it became accepted, even famous.”
So for one reason or another, I’ll choose the second. Your poem provokes, raises questions, evokes harshness, sadness, and subtle or not in my taste, or in someone else’s taste, the emotion and intensity is there…

ISABELA TAFILI: Original is your poem, good job, the first three strophes are perfection. But I suggest you not to jump from an area to another. You go from “small kitchen with small plates” to “sandstorm and desert”. It’s better to follow only one line. Otherwise you’re truly talented.

MATILDA MIRAKA: I expected much more from you. You have style, but you need to organize it.

FLOGERTA KRYPI: Flogerta, I’m happy about one thing. You know the rules, the discipline of art, and no matter your poem is more intense or less; more emotional or less, you still remain a poet…
“You are perfect,
especially because you will never be mine”, captured my attention a bit more.

KOSOVO:
INDIRA HOXHA: I hardly find a message in your poem.

AGIM DESKU: Here you go again with Titanic, Agim. Pirates, Europe, Albania, David, Kumrie Shala, Grabovic, Venetian…
For God’s sake, gimme a break…

AJNE IBERHYSAJ: What I did read was a mess, and I’m not sure if there’s a meaning.

ARIANA BYTYQI: I wasn’t disappointed by you, Ariana, in the previous round, and nor I am in this one. Good poem.

ROMANIA:
DANU FLORENTINA: Your “another mood” gave me a soft, quiet and peaceful mood, while reading it.

LAURA IONESCU: Unnecessary prolonged, but not bad!

GREECE:
ILIAS FOUKIS: The meaning of it is alright, but Antarctica, Sahara, Himalayan, and geography itself brings no emotions into a poem…

DEMETRA KINTSAKI: It’s a bit childish your poem, dear, but you’re too young. You will change the focus of your inspiration. Good luck on your journey.

Jury President II: LENA KYROPOULOS

As consider the Greek participants the winner for me is the young Lady Dimitra Kintsaki, because her lyrics
{Perhaps the world could be
Something more than black and white} <– that really shocked me and saw me how limited are our values like a human society..with the most simple way made me feel deeper and think sharper…If there is any translation about the other participants in English it will be more fair to vote…Thank you very much for the human connectivity ! HVALA MY FRIENDS

BEST REGARDS

LENA KYROPOULOS

Additional Jury Member: MILČO MISOSKI

A member of the jury did not vote until the end of the deadline for sending votes.

DUEL POEMS

You can watch the entire duel on the social network Facebook, where it is on the official profile Mili DuelI.

ALBANIA

1. MIMOZA REXHVELAJ 1981 ALB Shkoder
PONEKAD

Život ponekad zapne iza tebe
poput trnja, iza kose
a ne nestaje.

Neka, kad si došao na pogrešno mjesto!

Ja ne znam kako
niti zašto
život postavlja zamke,
zamke iz ničega.
Pasivni mišići tijela
odjednom, ožive
otkrivajući drugi ego,
žutu boju
koju topla sezona održi skrivenom.

Mišići vrata napinju se,
ovaj put ne nosim teg,
ali vidim jasno.
Perspektiva je iluzija,
to se drvo smanjilo desetine puta,
to je iluzija, pa to je i put,
mlin, sazvježđe svjetova koji čekaju da budu otkriveni …
Takav je i prst koji pokazuje na njih.

Strah te obuzima, kraj je postojanja.
Škrgućući zubima, budiš se.
Sunce sja na naboranom licu poput masale nakon zabave.
Ali sutra će sve biti normalno.

Život ide dalje u svojoj igri
Dan-noć, noć-dan,
sa uzastopnim, redovnim dupliciranjem na parketu koji nas priprema
za vrijeme bacanja,
ako taj trenutak ikad dođe…

SOMETIMES

Life gets stuck behind you sometimes
Like thorns, behind the hair
And do not disappear.

When you get in the wrong place!

I do not know how
neither why
Life sets traps for you,
Traps out of nothing.
Passive muscles of the body
Suddenly, come alive
Discovering another ego,
A yellow color
That warm season keeps it latent.

The neck muscles tense,
This time not to carry a weight,
But to see clearly.
Perspective is an illusion,
That tree decreased dozens of times,
It’s an illusion, so it is the road,
The mill, a constellation of worlds waiting to be discovered…
Such is the finger that points to it.

Fear overwhelms you, the end of existence.
With a gnashing of teeth, you wake up.
The sun shines on the wrinkled face like masala after the party.
But tomorrow it will return normal again.

Life goes on in its game
Day-night, night-day,
with successive, regular duplications on the parquet preparing us
for the time of throwing away,
if that moment ever comes….

Nganjëherë

Nganjëherë jeta ngec pas teje
Si ferra, pas flokëve
Dhe nuk të shqitet.

Hyre atje ku s’duhej!

Nuk e di se si
Dhe as se pse
Ajo të ngre kurthe,
Kurthe asgjëje.
Muskujt pasivë të trupit
Papritur, gjallërohen
Duke zbuluar një tjetër ego,
Një ngjyrë të verdhë
Që stina e ngrohtë e mban latente.

Muskujt e qafës tendosen,
Këtë herë jo për të mbajtur peshë,
Por,për të parë qartë.
Prespektiva është një iluzion,
Ajo pemë e zvogëluar dhjetëra herë,
Është një iluzion , po kështu rruga,
mulliri, një konstelacion botësh që presin të zbulohen …
I tillë është edhe gishti që i tregon .

Frika të pushton,fundi i egëzistencës.
Me një kërcitje dhëmbësh zgjohesh.
Dielli rezaton mbi fytyrën e zhubrosur si mësalla pas feste.
Por, neser do të kthehet sërish në vend.

Jeta vazhdon në lojen e saj
Ditë-natë, natë-ditë,
me dublime të njëpasnjëshme, të rregullta mbi parket duke na përgatitur
për momentin e gjuajtjes,
nëse ai moment vjen ndonjëherë …

2. BESMIR HALITAJ 1985 ALB Fushë-Krujë
* * * (Kako su bile poredane zvijezde)

* * *

Kako su bile poredane zvijezde
Spuštene kao inspiracija
Vatra koja uništava sve šume
I koja već gori.

Nebo mi je kapalo iz srca
Kapi ljubavne krvi
Imala si snage da vjeruješ u to
U ovaj užas ljepote

Takođe sam se dugo molio Bogu
Daj mi snage da se sjetim
Kako sam se otkinuo sa zemlje
Kad me njena vagina napala

Kako se vrijeme spljoštilo
Sve je bilo zujanje
Smrt-rođenje, bačeno u mene
Pakleni raj kao skok

Sve što se dogodilo zračilo je
Dalje me je opisao
Prosvijetlilo me i osvojilo
Kao što to čine zvijezde na nebesima

Srušio se u meni
Svako značenje je bilo slomljeno
Rob tvoje ruke
Rob koji je imao najviše spasa

Da mi više ne treba sloboda
Ne treba mi ništa više
Mene radi samo ljubav
Svjetlost iznad tame niče

Kako su bile raspoređene zvijezde
Sašla si kao božanstvo
Vatra koja pali sve šume
Vatra koja već gori

* * * (Se si u rregulluan yjet)

* * *

Se si u rregulluan yjet
Zbrite ti si frymëzim
Zjarr që zhduk të gjitha pyjet
Zjarr që vec i ndezur rri

Qielli zemrës më pikonte
Pika gjaku dashurie
Skish forcë mëndja ta besonte
Këtë llahtar bukurie

Edhe zotit gjatë ju luta
T’më japë forcë që të kujtoj
Si nga toka u shkëputa
Kur kurmi i saj më pushtoi

Se si koha u rrafshua
Gjithshka ishte një kumbim
Vdekje-lindje, cast në mua
Ferr-Parajsë si kapërcim

Gjithshka ndodhi rrezatonte
Më përshkronte tej për tej
Më ndriconte më pushtonte
Sic bëjnë yjet nëpër qiej

Brënda meje u rrëzua
U coptua cdo kuptim
Skllav i krahëve të tua
Skllav që skishte më shpëtim

Se smë duhet më liria
Skam ce dua krenarin
Më sundon vec dashuria
Dritë që përmbi terrin mbinë

Se si u rregulluan yjet
Zbrite ti si një hyjni
Zjarr që djeg të gjitha pyjet
Zjarr që vec i ndezur rri

3. ALBAN TUFA 1992 ALB Peshkopia
MOJ OTAC

I
Prije sam vjerovao da je moj otac div,
jedini čovjek kojem je svijet bio podložan,
nepravde su se neprestano slamale o njega.
Civilizacija se dizala i padala pod njegovom sjenom
koliko mi je puta pao na pamet u razgovorima sa prijateljima.
Otac sa snažnim mišićima podlaktice
tim istim rukama te diže u nebo
a sunce jednom rukom, ako želi, on pomjera.
Taj čovjek mi je želje ispunjavao poput duha
svaki put kad bi se vraćao iz Grčke,
sa tog drevnog mjesta mitova.
Laži poput bakinih priča,
dražile su moje fantazije
i nedostatke ljubavi u meni
nadopunile tankim nitima koje su dijelile dječiju virtualnost od stvarnog svijeta.
Moj otac se promijenio,
mišići nestaju, razgrađuju se svakodnevno
zajedno sa sjećanjem na bakine priče
nestaju i njegove natprirodne sposobnosti.
Više nije u stanju da mi ispuni želje.
Ne ide u Grčku,
galopirajućim potpeticama ne stiže mi
i više ne raspršuje silom vlastite mitove.
Zbog svega ovoga on se plaši
i tresući žestoke cigarete
njemu se dodaju godine i zemljište koje sije,
i sve je tako užurbanije
koliko svaki otkucaj njegove žile ukazuje na neslaganje sa sobom.
Sada mu sve budi uspomenu,
poslije svakog sjećanja slijedi vrlo duga priča.
U školjci on sada gradi svoju virtualnost,
da bi pobjegao od starenja.
I ja sam se promijenio.
Mitovi mi ništa ne znače,
imun sam na fantazije.
Moje želje su sve manje
pošto otac više ne može da me vodi
pod suncem koje nikada nije promijenilo svoj tok.
Znanje oca više me ne iznenađuje
nijedno me znanje više ne iznenađuje
i zato bih često da protestujem.
Pročitao sam knjigu svijeta koji mi ne pripada,
promijenjene su okolnosti i napisana je priča
sa subjektima koji se otimaju da ih pamtim:
ali glavni lik mog života je moj otac,
s tim da kraj uvijek ostaje kontroverzan.
Ovako vam ja gradim veliki kineski zid,
od svojih virtualnih svjetova.

II
Uvjeren sam da se demoni i anđeli kriju u promjeni
sa ili bez detalja,
u ovom svijetu isprepletenom stvarnošću
između sna i zvijezde,
pamćenja i želja,
nada i razočarenja
koji sadašnjost vežu poput snopova slame
kroz polja moga oca.

IM ATË
I
Dikur besoja që im atë ishte gjigant,
i vetmi burrë para të cilit nënshtrohej bota,
prajshëm thërrmoheshin padrejtësitë.
Qytetërimi ngrihej e shembej nën hijen tij
sa herë më tekej mua ndër biseda mes shokësh.
Babai me muskujt e parakrahut të fortë
që të çon hopa në qiell
dhe diellin me një dorë, po të dojë, e lëviz.
Im atë që plotësonte dëshirat si xhind
sa herë kthehej nga Greqia,
nga ai vend i lashtë mitesh.
Të tilla gënjeshtra si përrallat e gjysheve,
stimuj fantazie
a dashuri të mangëta
plotësojnë fijet e holla që ndajnë virtualitetin fëmijëror nga bota.
Tashmë im atë ka ndryshuar,
muskujt i shemben ngapak e përditë
së bashku me qytetërimet e hershme,
aftësitë e mbinatyshme.
S’është më në gjendje të plotësojë dëshirat.
Nuk shkon në Greqi,
takati i rend me galop për te sosja
duke i zhbërë mitet e veta me përdhunë.
Për të gjitha këto ai proteston
duke i dredhur çigaret më të ngjeshura
përvit duke i shtuar tokat që mbjell,
çiftelisë i bie më ngutshëm
sa çdo rrahjet teli dëfton mospajtimin me veten.
Tash çdo gjësend i ndjell një kujtim,
çdo kujtim pasohet nga në një histori shumë gjatë.
Me të tilla kelçka im atë e ndërton virtualitetin e vet,
që e shmang gjithë e më shumë nga plakja.
Edhe unë kam ndryshuar.
Nuk më shtojnë kurrgjë mitet,
këta situmuj fantazie në mendjen time tashetutje imune,
dëshirat i kam gjithë e më të cekëta
meqë s’ka bir nëne të më çojë hopa
nën diellin që s’e ndryshoi kurrë kursin e vet.
Dijet e tim eti nuk më befasojnë më
kurrfarë dijeje s’më befason
dhe për këtë protestoj.
Lexoj ndonjë libër të një bote që s’më përket,
ndryshoj rrethanat dhe shkruaj ndonjë tregim
me subjekte që ia vjedh kujtesës:
personazhi kryesor shumë herë im atë,
me fundin që mbetet përherë i diskutueshëm.
Kësisoj e ndërtoj atë murë të madh kinez,
të botëve të mia virtuale.

II
Bindem që djajtë dhe ëngjëjt fshihen te ndryshimi
me ose pa detaje,
në këtë botë me realitete të ndërthurura
mes ëndrrës dhe zhgjëndrës,
kujtesës dhe dëshirës,
shpresës dhe zhgënjimit
të cilat e tashmja i lidh të gjitha si duaj kashte
nëpër arat e tim eti.

4. FJODOR QORRI 1996 ALB Lushnjel
LJUBIČASTA ZORA MOJA

Ljubičasta zora istopila se zajedno s ljubičastom lavandom.
Baš kao što tvoje usne podsjećaju na nokte od ruža
Dok povremeno dodiruješ svoje lice.
Ti lučni nokti u obliku mladog mjeseca.
Te usne poput raspona krila ptice koja leti.

Tvoje tijelo je poput jutarnje plaže
Pješčane dine zasvođene povjetarcem
Moje ruke osjećaju tu glatku i svježu kožu.
Je li te veče dovelo k meni,
S onim vjetrovima koji kao da nadilaze snove,
Kada svijet šuti i čini se uronjenim u neko drugo vrijeme?
Ili su vam donijele svijetle boje zore, budući da se u njima možete sakriti i probiti granicu noći?
Tebe, ljubičastu zoru moju.

E PURPURTA E AGIMIT TIM

Vjollca e agimit u shkri bashke me te purpurten e livandove
Sikur buzet e tua ngjasojne me te trendafilten e thonjve
Kur prek here pas here fytyren tende,
Ata thonj te harkuar sikur hena e re.
Ato buze si krahehapja e nje zogu ne fluturim.

Trupi yt si plazh mengjesi,
duna rere te harkuara nga era.
Duart e mia ndjejne lekuren tende te lemuar e te fresket.
Te solli mbremja te une,me ato erera qe duket sikur vijne pertej endrrave,
Kur bota eshte ne heshtje dhe duket e zhytur ne nje tjeter kohe?
Apo te sollen ngjyrat e celta te agimit, meqenese ne to mund te fshiheshe dhe te depertoje ne kufirin e nates?
Ti , e purpurta e agimit tim.

THE PURPLE OF MY DAWN

The purple of the dawn melted along with the purple of the lavender
As your lips resemble with the pinky-rose of your nails
When you occasionally touch your face.
Those arched nails shaped like new moon.
Those lips like the wingspan of a flying bird.

Your body is like a morning beach
Sand dunes arched by the breezes
My hands feel your smooth and fresh skin.
Did the evening bring you to me,
with those winds that seem to come beyond dreams,
When the world is silent and seems immersed in another time?
Or the light colors of the dawn brought you, since in them you can hide and penetrate the border of the night?
Thee, the purple of my dawn.

5. ZHANETA BARXHAJ 1984 ALB Tirana
PLAKANJE

Jesi li imao potrebu za plakanjem,
sjedeć’ na prozoru, suočavajuć’ se s oblacima?
Ikad osjetio u sebi
zadovoljstvo kanute suze?
Iznenadno ispale iz očiju?
Dodirivao kožu mokrim otiscima?
Šta misliš o slanoj slasti
usana koje se ljube,
dok ti crtaš nos?
Simfonije globusa,
koje vadiš na otvorenom dlanu,
jesi li bio svjedok toga?
Jesi li pokušao zaplakati
nijemošću duše?
Ah! Moj dragi!
Želim da plačeš…

TE QASH

E ke provuar dëshirën të qash,
ulur buzë dritares me sytë në re?
Ke ndjerë së brendshmi,
kënaqësinë që të jep një kokërr lot në rënie?
Derdhjen e tij të beftë syve?
Prekjen e lëkurës me gjurmët e lagura?
Po ëmbësinë e kripur, kur të puthin buzët,
teksa ti rrufit hundët?
Po simfonin e pikave,
duke i numëruar mbi pëllëmbët e hapura,
e ke dëgjuar?
Ke provuar të qash nga qetësia e shpirtit?
Ah! I dashuri im!
Të uroj të qash…

CRYING

Have you tried the need to cry,
seating on the window facing the clouds?
Ever felt inside
the satisfaction of a dropping tear?
It’s sudden plunge from eyes?
Touching the skin with wet prints?
What about the salted sweetness
of lips being kissed,
while you draw the nose?
The symphony of globules,
while couting them in an open palm,
have you witnessed it?
Have you tried to weep
from the muteness of the soul?
Ah! My dear!
I wish you cry…

6. MITE TABAKU 1991 ALB Lushnje
ZBRINJAVANJE

ta
bezoblična jednačina
(u algebri nebesa),
duhovni fraktal
(u geometriji života),
haotični sistem
(prostor ničega),
razlomak s nazivnikom nula
(stanje smrti),
ta
(na trepavicama zaborava)
život
koji me prekida
udjelom mesa i kostiju,
ta
(u suznoj maternici)
fetus koji je začet umnožavanjem mojih stanica bez ičega…
ta
(grudi gubitka)
ono što mi je ostalo kad duša
moji snovi i nade padaju,
ta
(vagina moje duše),
zbir svih orgazama
da su moji bolovi stigli
do beskonačnosti.
uz krevet
od
a
svijet
slijepi penis
ta
jednostavna
matematička abeceda!…

“Asgjësim”

Jam
një ekuacion pa trajtë
(në algjebrën e qiejve),
një fraktal shpirtëror
(në gjeometrinë e jetës),
një sistem kaotik
(hapësirës së asgjësë),
një thysë me emërues zero
(shtatit të vdekjes),
Jam
(në qerpikët e harrimit)
jeta
që m’abortohet
nga përpjestim i mishit me kockat,
Jam
(në mitrën e lotit)
fetusi që ngjizet nga shumëzimi i qelizave t’mia me hiçin…
Jam
(gjinjve të humbjes)
ajo çka m’mbetet kur shpirtit
mi zbresin ëndrrat dhe shpresat,
Jam
(vaginës së shpirtit tim),
shuma e krejt orgazmave
që dhimbjet e mia kanë mbërrit
në infinit.
Shtratit
të
një
bote
penisqorr
jam
thjeshtë
një alfabet matematikor!…

7. ISABELA TAFILI 1994 ALB Tirana
MI SMO ZRNA PIJESKA

Mi smo mali ljudi,
Kuhamo u malim kuhinjama,
i jedemo u malim tanjurima,
dok glasni glasovi vrište kroz radio-prenose.

Mi smo mali ljudi,
zamotamo hranu kuhanu preksinoć,
sa jučerašnjim novinama,
tamo gdje kaplje ustajalo mastilo političkih govora.

Mi smo mali ljudi,
Spavamo u jednostavnim krevetima,
na jastucima koji mirišu na jeftini deterdžent,
i sanjamo o beskrajnim snovima,
iz kojih se budimo sve nezainteresovaniji.

Mi smo mali ljudi,
I imamo žuljeve na rukama,
I imamo ožiljke u duši,
I leđa nas bole od težine riječi koje nam stavljaju na jezik,
Oni urezuju na našim zidovima,
Zatvaraju nam vrata,
Riječi koje pronalaze put kroz naše rupe na ključaonicama,
i odjekuju u našim domovima.

Mi smo mali ljudi
I svijet se nikada neće prestati vrtjeti bez nas,
Mi smo plodovi velikog drveta koje ubiru strane ruke,
Mi smo milioni zrna pijeska pod nogama onih koji hodaju po nama,
Ništa se nije promenilo vijekovima,
ni sutra promjena neće doći.

Ali ako jedne večeri zapečatimo ključaonice,
Bojimo zidove, ne čitajmo novine,
I svoje snove donosimo iz tame,
neka hodaju u svjetlosti, pod njihovim pogledom,
Sjetit će se da su pješčane oluje možda samo čestice koje su pronašle krila za letenje,
ali koliko je samo carstava pustinja progutala.

WE ARE THE GRAINS OF SAND

We are the little people,
We cook in small kitchens,
and eat in small plates,
while loud voices scream through the radio transmissions.

We are the little people,
we wrap up the food cooked the night before,
with yesterday’s newspapers,
where the stale ink of political speeches drips.

We are the little people,
We sleep in simple beds,
on pillows that smell like cheap detergent,
and we dream of endless dreams,
From which we wake up increasingly disinterested.

We are the little people,
And we have calluses on our hands,
And we have scars in our souls,
And our backs ache from the weight of the words They place on our tongues,
They carve on our walls,
They seal over our doors,
Words that find their way through our key holes,
and echo inside our homes.

We are the little people They tell us,
And the world will never stop spinning without us,
We are the fruits of a great tree that is harvested by foreign hands,
We are millions of grains of sand under the feet of those who walk upon us,
Nothing has changed in centuries,
neither tomorrow a change will pass.

But if one evening we seal the keyholes,
Paint the walls, do not read the newspapers,
And we bring our dreams out of the darkness,
and let them walk in the light, under Their gaze,
They will remember that sandstorms might be just particles that found wings to fly,
but how many empires the desert has consumed.

2. The original poem in Albanian below:

Ne jemi njerëz të vegjël,
Gatuajmë në kuzhina të vogla,
dhe hamë në pjata të vogla,
kur në radio bucasin zëra të mëdhenj

Ne jemi njerëz të vegjël,
mbështjellim ushqimet e gatuara një mbrëmje më parë me gazetat e së djeshmes,
ku pikon boja bajate e fjalimeve politike

Ne jemi njerëz të vegjël,
që flemë në shtretër të thjeshtë,
mbi jastëk që kundermojnë sapun të lirë,
dhe ënderrojmë ënderra të gjata,
Nga ku zgjohemi gjithnjë më të mpirë.

Ne jemi njerëz të vegjël,
Dhe duart i kemi me kallo,
Dhe zemrat i kemi me vraja,
Dhe shpina na dhemb nga pesha e fjalëve që na i vendosin mbi gjuhë,
na i gdhendin në mure,
na i vulosin në dyer,
gjejnë rrugën poshtë vrimave të çelësave,
dhe na i buçasin nëpër shtëpi.

Ne jemi njerëz të vegjël na thonë,
Dhe bota sdo ndalojë të rrotullohet pa ne,
Jemi kokrra të një peme të madhe që vilet nga duar të huaja,
Ne jemi miliona grimca rëre nën këmbët e atyre qe ecin mbi ne,
Në shekuj asgjë ska ndryshuar,
as nesër sdo ndryshoje, ska përse .

Po sikur një mbremje ti vulosim vrimat e çelësave,
Ti lyejmë muret, mos ti i lexojmë gazetat,
Dhe ti nxjerrim ëndërrat nga errësira,
Ti shëtisim në dritë, nën vështrimin e tyre,
Do të kujtohen se stuhitë e rërës jane veç grimca që gjejnë krahë të fluturojnë,
por sa perandori ka therrmuar shkretetira.

8. MATILDA MIRAKA 1995 ALB Elbasan
ĆELAVA DUŠA

Tamo u praznini…!
Tamo sam ostavila dušu sa košuljom!
Tamo sam ostavila plamen svojih snova
Zajedno sa žarom ljubavi
Tamo, gdje je moja mladost nestala
Tamo u mirisu uvelih ruža
među klicama koje su mrtve prije nego što se rode
usred žestine mladosti
Tamo, gdje oči više nemaju funkciju
Tamo gdje srce vozi kao ludo
Tamo gdje su pletene pletenice bezdlake duše
a kosa mog muškarca je nečešljana …!

A SOUL WITH NO HAIR!

There in the emptiness…!
There i left my soul with its shirt!
There i left the flame of my own dreams,together
With the embers of love
There,where my youth faded away
There in the smell of withered roses
among sprouts that are dead before they are born
amid the vehemence of youth
There,where the eyes have anothere function
There wherethe heart is driving like a mad
There where the braids of hairless soul are woven
and my man’s hair is uncombed…!

9. FLOGERTA KRYPI 1993 ALB Tirana
28 matematičkih savršenih otkucaja srca

Kiša je počivala na starom klaviru
Tipke su dodirnute istim zvukom
28 matematički savršenih otkucaja srca
Ta grafika baca nad dugom.
Oblaci su gluhi
Duša je prazna
I pod istim zvijezdama
Netaknuti zagrljaji ispunjavaju mi dah.
28 matematički savršenih otkucaja srca
Ples sa mjesecom
Ne postoji pantegram koji ih može zadržati
Pisma nisu dovoljna za opisivanje
Magija ovih savršenih brojeva.
28 zbogom
28 nisu dobili poljupce
28 bezopasnih zagrljaja
To je sve što imam od našeg oproštaja
To je sve što mi treba za preživljavanje.
Ti si savršen
Pogotovo zato što nikad nećeš biti moj.

28 mathematical perfect heartbeats

The rain rested on the old piano

The keys were touched from the same sound

28 Mathematical perfect heartbeats

That drow graphics over the rainbow.

The clouds are deaf

The soul is empty

And under the same stars

Untouched hugs fulfill my breath.

28 mathematical perfect heartbeats

Dance with the moon

There is no pantegram that can hold them

Letters are not enough to describe

The magic of these perfect numbers.

28 goodbyes

28 not given kisses

28 harmless hugs

That’s all I have from our farewell

That’s all I need to survive.

You are perfect

Especially because you will never be mine.

KOSOVO

1. INDIRA HOXHA 1974 KOS Peje / Peć
MOJE JUTARNJE PISANJE

S tugom sam gledala svoje priče
Smanjile su se, ide na gore
To su samo moje misli
Počela sam ih čitati puna suza i tuge
Napisane su mojom olovkom.

Pisma čak i poredana
I povezana riječ po riječ
Nemam snage da ih čitam
Da ti pokažem te opojne rečenice.

Boje su se promijenile
Snagom ljepote
Takođe su mi ostale pošasti boje
Da, isti odsjaj

Beznadno rangiranje
Istraženo je u pisanoj formi
Stajao si prekriženih nogu u meni
Već mjesecima.

U mojoj sobi
Smirenost se čuje tokom čitanja
Provukli smo se kroz led
I u duši smo koja gori.

Në mëngjez shkrimet e mija

Me pikëllim pash tregimet e mija
Rrinin tkurrur më keq
Se mendimet e mija
Filloja ti lexoj përplot lot e pikëllim
Ishin të shkruara mu nga lapsi im.

Shkronjat edhe kur vargoheshin
E lidhnin fjalë në fjalë
Prapë nuk kisha forcë
Ti shifja fjalët dehëse të fjalisë së shkruar.

Ngjyrat ndryshonin
Me fuqinë e së bukurës
Mbetesha edhe me hallin e ngjyrës
Po të njetës shfaqje.

Një renditje e pa shpresë
Hetohej në shkrim
Rrinte këmbëkryq në mua
Tash e sa muaj.

Në dhomën time
Qetësi duke lexuar
Rrëshqisnin nëpër akull
E në shpirt e përvëluar.

In the morning my writings

With sadness I saw my stories
They shrank worse
That my thoughts
I started reading it full of tears and sorrow
They were written right from my pencil.

The letters even when lined up
They linked it word for word
I still had no strength
You saw the intoxicating words of the written sentence.

The colors changed
With the power of beauty
I was also left with the scourge of color
Yes the same show.

A hopeless ranking
It was investigated in writing
He stood cross-legged in me
For months now.

In my room
Calmness while reading
They slipped through the ice
And in a burning soul.

2. AGIM DESKU 1957 KOS Peje / Peć
ŽIVOTNA PUTOVANJA

Jučer sam započeo putovanje oko života
Putujem s riječima zbog kojih rastem
Čak i kad sam u mraku, pronađem svjetlost

Zastajem u blizini pobunjenih morskih valova
Sjećam se da sam plakao za svrgavanjem Titanika
Onda kad bih se morao boriti s nekim gusarima
Ne zaboravljajući mamuta, čudovište koje nas okružuje svakog trenutka

Tražim formulu krštenja u gorju ako neko ostane tamo
U potrazi za Bulevarima jadne Evrope
Tamo gdje naš čovjek baca znoj i naziva ga crnom sjenom

Vjerujem majčinom vremenu jer me David odgojio u kolijevci sa zvijezdom
Ja sam u ratu sa zlim vijekovima koji godinama zauzimaju moje ime
Zašto sam bio jedini kralj na svojoj zemlji

Živjeli smo sa cvijećem i za cvijeće
Ipak za božure ratnici su spremni na žrtvu
Što se tiče zemlje u kojoj su svi žrtvovani svetom božanstvu

Na svom putu crven i slobodan
Postoji li išta ljepše od susreta s osloboditeljem Grabovca Bellagians
Ratnik koji je svom bratu oprostio svetom Albanijom
Mnogo sam naučio od osloboditeljice Kumrie Shala
O zarobljeništvu, tragedijama, izbjeglicama, ratu
Dvadeset godina nakon rata sa zakulisnim scenama
Za siromaha bez politike koji je s nestrpljenjem iščekivao ovaj slobodan dan
Naučio sam toliko da mu roman ne smeta
I nešto što mi se svidjelo kad je rekao – Ljubav mu je oprostila djelićem ujedinjene domovine.

I putovanje nastavljam sa maštom
Pitam se zaslužuju li moji dobri ljudi Nobelovu nagradu za mir
Pet vijekova zatočeništva uvijek podijeljeni i prokleti i ubijani
A danas u očima Evrope ne možemo vidjeti dalje od Kosova
Ni moje putovanje nema snage ni slobode da letim oko svijeta
Ono ostaje kod kuće i tješi se s nekoliko suza

Na ovaj poseban dan za sunce
Htio sam isti proslaviti u blizini Titanika
Da se iz dubokog sna probude venecijanske ljubavi koje nikad ne umiru.
JOURNEYS OF LIFE

I started a journey around life yesterday
I travel with the words that make me grow
Even when in the dark I find the light

I stop near the rebellious sea waves
I cried for the overthrow of the Titanic
If I had to fight some pirates
Without forgetting the mammoth,monster that surround us every moment

I look for the formula of Baptism in the Highlands if anyone is left there
In said seek the Boulevards of miserable Europe
Where our man there sheds sweat and called black shadow

I believe my mother’s time when David raised me in the cradle with a star
I am at war with the evil centuries that have occupied my name for years
Why I was the only king on my land

We lived with flowers and for flowers
Still for the peonies the warriors are ready to sacrifice
As for the land where everyone is sacrificed to the holy deity

On my journey blushing and free
Is there anything more beautiful than meeting the liberator of the Grabovc Bellagians
A warrior who forgave his brother to holy Albania
I learned a lot from the liberator Kumrie Shala
About captivity, tragedies, refugees, war
Twenty years after the war with behind-the-scenes scenes
For the poor man without politics who has eagerly awaited this free day
I learned so much that a novel does not bother him
And something I liked when he said- Love forgave him apart from the united homeland.

And I continue the journey with my imagination
I wonder if my good people deserve the Nobel Peace Prize
For five centuries of captivity always divided and cursed and killed
And today in the eyes of Europe we can not see farther than Kosovo
Neither my journey has the power nor the freedom to fly around the world
She stays at home and is comforted with a few tears

On this special day for the sun
I wanted to celebrate it near the Titanic
To awaken from deep sleep the Venetian loves that never die.

3. AJNE IBERHYSAJ 1973 KOS Decan / Dečani
TI DJELIĆI PAPIRA

Život liči na
komad papira
Dođe trenutak
i slomi srce
Uništi sve
snove
Ako možeš baciti
i sebe
U tim djelićima
od ljubavi
koji ti se čine
da imaju malu vrijednost
Oni samo liče na
izgubljena srca
Pokrivena
tihim poljupcima

Ti djelići papira
Mijenjaju te
noć grobova
I za sve vas
izgledaju beskorisno
Ispunjeni s puno
gorčina
Ali ne zaboravite
To si u njima
samo ti
Mi se mijenjamo i mijenjamo se
kao godišnja doba
Ima sunca, ali ima i
kiša i oluja
Život ne bi imao
značenje
Bez kapi gorčine

Kako možeš razdvojiti
dan
Često ste se smijali
dok sunce sja
Otvorenih ruku
temeljito
Pooštrili ste
proljeće
Poput vojnika kojeg ste se odrekli
zakleti životom
Poslije snova koje imaš
trči
Očima straha neki od vas
su zagrlili sunce

Ne skrivaj se među njima
kao krivično djelo
Ni uvrede i padovi
Oni nisu
rješenje
Takav je život
Liči na
Majicu koju
nosiš
Snovi nikad
nemaju kraj
Trebao bi se osjećati dobro sa
svojim snom
Ti si sjaj
radost
Tamo gdje su suze
i bolovi
Tamo postoji ljubav
Tu su i mržnje
Da, postoji prezir
Takav je život
Umotan biserima
Okružen draguljima
Ironično

THOSE LITTLE PARTICLES OF PAPER

Life resembles to
a piece of paper
A moment comes
and breaks the heart
It ruins all
dreams
If you can throw away
even yourself
In those particles
of love
Which to you seem
to be of little value
They resemble on
the wasted heart
Covered with
silent kisses

Those little particles of paper
Do change also
the night of the grave
And for you all
seems to be valueless
Filled in with full of
bitterness
Don’t forget
That inside them its
only You
We do change and so do change
the seasons
There is sun but there is also
rain and storm
Life wouldn’t have
meaning
Without some drops of bitterness

How can you tear apart
the days
Often you laughed at
the sun shines
Opened the arms
thoroughly
You tightened
the spring
Like a soldier You gave up
to the life
After the dreams you have
run
With the eyes of fear you
have embraced the sun

Don’t hide
the offences
Nor the insults and putdowns
This is not a
solution
Such is the life
It resembles to
The shirt you
are wearing
Dreams never
end
You should feel good with
your dream
You are a sparkle of
joy
Where there are tears
and pains
There is love
There is mope and hatred
There is contempt
Such is the life
Wrapped with
pearls
Surrounded by gems of
Irony

ATO PAK GRIMCA LETRE

Jeta i ngjanë
një cope letre
Vjen një çast
e zemrën e çjerrë
I rrënon të gjitha
ëndrrat
Nëse mundesh flake
edhe veten
Në ato grimca
dashurie
Që ty të duken me
pak vlerë
Ato ngjajnë me
zemrën e tretur
Të mbuluar me
puthje të heshtura

Ato pak grimca letre
E ndryshojnë edhe
natën e varrit
E ty të gjitha të
duken pa vlerë
Të mbushura me plot
hidhësi
Mos harro
Se brenda tyre je
vetëm Ti
Ndryshojmë ne e ndryshojnë
stinët
Ka diell po ka edhe
shi e stuhi
Jeta s’do kishte
kuptim
Pa do pika hidhësi

Si mund t’i grisësh
ditët
Shpesh me rrezet ke
qeshur
Krahët i ke hapur
tejpërtej
Ke shtrënguar
pranverën
Si ushtar i je
dorëzuar jetës
Pas ëndrrave ke
vrapuar
Me sytë e frikës
diellin ke përqafuar

Mos i fsheh
ofendimet
As fyerjet e injorimet
Kjo nuk është
zgjidhje
E tillë është jeta
Ngjanë si me
këmishën që ke
veshur
Ëndrrat nuk
mbarojnë kurrë
Ti ndjehu mirë me
ëndrrën tënde
Ti je shkëndijë e
gëzimit
Aty ku ka lot e
dhimbje
Ka dashuri
Ka trishtim e urrejtje
Ka mospërfillje
E tillë është jeta
E mbështjellë me
margaritarë
E rrethuar me perla
Ironie

4. NEZIR PROKSHI 1945 KOS Prishtinë / Priština
(Author did not send his application for the Third Round).

5. ARIANA BYTYQI 1985 KOS Lipjan
INTOKSIKACIJA

Međ’ hiljadu snova, kao u svijetu bajki
Otišla sam ostrvu koje je čekalo na hodočašće
Tamo gdje se zapliću želje, za životom, za snom
Gdje dani sviću pozlaćeni – jutra.

Tamo, gdje i posljednja čaša, prevrnuta moli ukradena
Drhtavo tijelo gdje se iznenada otme
Preko hiljadu riječi rađe se uz nadzor noćnog vida
Gorućom požudom, prekriveni vriskom

Ni kap vina nije ostala na rubu kipuće žeđi
I poderana pjesma, duša je koja probada
Osim razbijenog stakla i ubijene duše – ništa nema
A vrijeme golica i na zidovima visi

Tamo gdje je duša zapaljena, strašno patimo
Neka neko ugasi žeđ vatrom sa ruba čaše
Zadnja kapljica vina u čaši čeka
Pusti me, pusti me da se popijem, mali je svijet

Nije ostalo ništa, čak ni riječi ogrebane na kartama
U noćnoj jeci, u vjetru koji zviždi
Opet mi dođe, pijem se pijana u zlatnoj čaši
Gutam vrućinu, istim žarom.

Intoxication

A thousand dreams, as in the world of fairy tales
I went to the waiting island for the only pilgrimage
Where we knit desires, for life, dreams
The days dawned gilded, the mornings dawned

There, where the last glass, the theft of it was overturned
And the trembling body, was suddenly abducted
Over a thousand words when writing the night vision
Over burning lust, covered in screams

Not a drop of wine remained on the brink of boiling thirst
And a torn song, the soul that pierces
Except broken glass, and a murdered soul
And the time that tickles on the walls hangs

Where the soul is kindled, terribly suffer
Extinguish the thirst with fire on the edge
With the last drop of wine in the glass
Let me, let me decompose, to that world

There was nothing left, not even words scratched on the cards
In the night echo, in the wind whistling
It comes to me again, I drink it drunk with golden cups
To swallow the heat, with that scorching.

Dehje

Njëmijë ëndrrave, si në botën e përrallave
U treta ishullit të pritjes për të vetmin shtegtim
Ku thurnim dëshirat, për jetën, andrrallave
E ditët zbardhnin praruar, mëngjeseve me agim

Atje, ku gotë e fundit, përmbysej rrëmbim
Dhe trupi drithmash, rrëmbehej papritmas
Mbi njëmijë fjalë kur shkruhej nata vegim
Mbi epshe ndezur, mbuluar mes britmash

Asnjë pikë verë, s’mbeti buzë etjes që vlon
Dhe një këngë e grisur, shpirtin që shpon
Veç qelqe të thyera, dhe një shpirt i vrarë
E koha që përpëlit tik-taket mbi mure varë

Ku shpirti të ndizet, frikshëm të vuaj
Etjen me zjarr mbi buzë të ta shuaj
Me pikën e fundit të verës në gotë
Lermë, lermë të tretem, tek ajo botë

Nuk mbeti asgjë, as fjalë gërvishtur mbi karta
Në jehonë nate, në t’erës fërshëllimë
Rishtas më vjen, dehjen ta pi me kupa të arta
Ta përpijë vapën, me atë përcëllimë.

6. MERSIJA OMEROVIĆ 1971 KOS Planjane
NOĆAS

Noćas bih da čujem
neku lepu nežnu reč,
od tuge i bola
duša mi umorna već.
Noćas bih da zaboravim
na sve,
nek miruju na srcu
sve bolne rane,
nek bar noćas
duša zaboravi
na sve,teške minule dane.
Nek mi noćas misli,
plove lađama sreće
nek po tome upamtim
ovo tiho,mirno veće.

GREECE
1. RANIA ANGELAKOUDI 1967 GRE Thessaloniki
SVEŠTENICA

Svijeću koju sam zapalila na tvom oltaru
O sveštenice usijana!
Omotana poput tebe u sjaju tvoje boginje
Borim se očima
protiv sjaja tvoje svjetlosti…
To me zasljepljuje!
Moje poštovanje….
Moje strahopoštovanje…
Moje dostojanstvo….
I sva bogatstva mog bića
Ponizno sam klekla pred tvoje noge
Dok stojiš visoka
Visoko… Veličanstveno … Obožavano
Moja sveštenica… .Život je nepredvidljiv!
Moje tijelo i dušu si osvojila
i sva bogatstva mog bića
tebi sam zavještala
i sva bogatstva mog bića
tebi ću zavještati
i ustrajat ću
i podržavat ću svoje vrijednosti
tako da se tvoje vrijednosti konvergiraju
i postanu ideali
za tebe i mene!
Moja obožavana sveštenice,
Život je tako voljen, a opet tako jadan.

PRIESTESS

A candle I lit in your altar
O Priestess incandescent!
Enveloped as your are in the glow of your goddess
I struggle my eyes to keep open
against the splendor of your light…
It dazzles me!
My respect….
My awe…
My dignity….
And all the riches of my being
I humbly lay at your feet
As you stand tall
Towering…Majestic…Adored
My priestess….Life unpredictable!
My body and soul you have conquered
and all the riches of my being
to you I have bequeathed
and all the riches of my being
to you I shall bequeath
and I shall persevere
and I shall uphold my values
so that with your values they converge
to become ideals
for you and me!
My adored Priestess
Life so beloved and yet so wretched.

2. ILIAS FOUKIS 1969 GRE Athens
SAMIT

U smrznutom otpadu Antarktika
jedino što nedostaje
bješe Sunce…
koja je na kraju pronađeno u višku
ali u pustinji Sahari.

U vrućini i suhoći Sahare
nedostajala je samo…
oaza
koja je pronađena u višku
ali u amazonskim kišnim šumama.

Uronjen u amazonskoj oazi
jedino što nedostaje
bješe samit …
koja je pronađen u višku
ali na himalajskim planinama.

Sad kad sam stigao do najvišeg vrha
na Himalajima
Vidim da ne možeš sanjati
ništa više od toga…

Na samitu
sigurnost i spokoj
su tako umirujući i nesmetani
da sam mogao doslovno
umrijeti od samoće …

Iz tog razloga…
budući da želim živjeti
jedino rješenje je silazak…

THE SUMMIT

In the frozen wastes of Antarctica
the only thing lacking
was the Sun…
which was found in excess
only in the Sahara Desert.

In the heat and aridity of the Sahara
the only thing lacking was…
an Oasis
which was found in excess
only in the Amazon rain-forests.

Immersed in the Amazon Oasis
the only thing lacking
was the Summit…
which was found in excess
only in the Himalayan Mountains.

Now that I’ve reached the highest summit
in the Himalayas
I see that you can’t dream of
anything higher than this…

On the Summit
the security and serenity
are so soothing and undisturbed
that I could literally
die of Loneliness…

So for that reason..
since I want to live
the only solution is descent..

3. DEMETRA KINTSAKI 2003 GRE Thessaloniki
NA KRAJU UŽETA

Za vas koji vrijedite
Nikada nećete znati,
Za vas čiji će ožiljci rasti
Svaki put kad se vraćate kući.

Možda bi svijet mogao biti
Nešto više od crno-bijelog.
Možda postoji razlog
Vjerovati da će sve biti dobro.

Svaka kap vaše krvi,
Svaka teška, gorka suza,
Nikad, nikada, neće ukazati
Da biste trebali nestati.

Vrišti glasno u prazno
Nikad se nemojte zaustaviti, nikad se nemojte uplašiti,
Neko će dotrčati
Vaš glas će se čuti.

Svijet ljudi još uvijek postoji
Ne plači, jer nije nestao.
Uredu je ako ga još ne vidite.
Uvijek je najtamnije pred zoru.

Njihov svijet može biti lijep
Njihovo nebesko plavo, širom otvoreno.
Možda nisu uspjeli više puta
Nego što ste ikad probali.

Nastavi, stani na noge.
Malo duže, samo malo,
Jer strpljenje može biti gorko,
Ali to je voće slatko.

Neka svi pucaju,
Udarit će te sa svime što imaju.
Jer je njihov inat besmrtan.
Nikad ne zaboravi, ti nisi.

Svako bi vas mogao srušiti,
I uredu je raspasti se.
Jer uvijek možeš ustati,
Svaki put je novi početak.

Kad na kraju svog užeta
Zavežite čvor i čvrsto se držite.
Ovo putovanje je samo divlja vožnja
Nazovimo je životom.

At the end of the rope

For you, whose value
You will never know,
For you whose scars will grow
Every time you will go home.

Perhaps the world could be
Something more than black and white.
Maybe there’s a reason
To believe you’ll be alright.

Each drop of your blood,
Every heavy, bitter tear,
Will never, ever, indicate
That you should disappear.

Scream loudly into the void
Never stop, never in dread,
Someone will come running
Your voice will be heard.

The people’s world’s still there
Do not weep, for it’s not gone.
It’s okay if you don’t see it yet.
It’s always darkest before the dawn.

Their world can be beautiful
Their sky blue, open wide.
Maybe they have failed more times
Than you have ever tried.

So keep on going, get on your feet.
A little longer, just a bit,
For patience may be bitter,
But its fruit is sweet.

Let them all fire away,
Hit you with all they’ve got.
Cause their spite is immortal.
Never forget, you’re not.

Anyone could tear you down,
And it’s okay to fall apart.
Cause you can always rise again,
Each time a new start.

When at the end of your rope
Tie a knot and hold on tight.
This journey is a wild ride
We shall call it life.

ROMANIA
1. CAMELIA MONICA CORNEA 1967 ROM Timișoara
HLADAN TUŠ NA OTVORENO SRCE

Apsurdno crveno
kapa iz srca
trn ljubomore ga je ubo
zanemarujuć’ nijanse
ti ne dozvoli mu da leži u tebi
ludi buntovnik
ugrabit će ti dio duše
kidati te
a ljubav ne boli
jer kad se duše dodiruju
s nebesa kiša plače
hladan tuš
oprat će lavu koja kaplje
iz otvorenog srca
tako se anestezira tanki zglob
crva.

Cold shower on an open heart

An absurd red
dripping from the heart
the thorn of jealousy had stung her
disregarding the shades
don’t let her lie on you
crazy rebel
she will grab parts of your soul
tearing you up
love does not hurt
when the souls touch one other
from heavens the rain cries
a cold shower
will wash the dripping lava
from the open heart
anesthetizing the thin ankle
of the worm.

Duş rece pe cord deschis

Un roşu absurd
picură din inimă
ghimpele geloziei o înţepase
fără să-i pese de nuanţe
n-o lăsa să te mintă
nebunule rebelule
îţi va lua părţi din suflet
sfâşiindu-te
iubirea nu doare
când sufletele se ating
din ceruri ploaia plânge
duş rece
va spăla lava prelinsă
din cordul deschis
anesteziind glezna subţire
a viermelui.

2. MARIANA EFTIMIE KABBOUT 1973 ROM Galati
SUZA

Šta ti kaže moja suza, dragi moj?
Laže li ili govori da je jesen uzdah
Jesi ti žar u kaminu, samo bezbroj,
A ja, uz čašu vina, samo okusa dah?

Šta mi može reći kap rose, želim pitati
Jer nikad nisi razmijenio ni riječ ni poziv?
I kako sad dušu ko zadatke podijeliti
Kad ti tijelo nema osjeta saziv?

Čuvaj ono što je ostalo da se nađe i spasi u meni!
Praznina koja izgleda tako usko zavarena u prorez,
Odzvanja tajnim odjecima, vidi u ženi
Koju si otjerao, a koju ne dijeli oprez.

Jesen je… Ponovno je jesen, moja riječ!
Sastavite me iz svih dijelova od kojih sam napravljena
I na kristalnom poslužavniku, svjetlost Gospodnju ko mliječ,
Donesite jer je želi, oh, za njom čezne žena sluđena!

Neće biti više bune kod izvora,
Puls mi neće posustajati i nositi me…
Za moju ljubav više nema govora
Spremna sam za svijet snova, ajme!

LACRIMĂ

Ce-ţi spune astăzi lacrima, iubite?
Te minte că e toamna un suspin,
În care tu eşti jar la gura sobei
Iar eu aromă de gutui şi vin?

Ce-ţi mai șoptește un crâmpei de rouă
Când n-a ştiut vreodată a grăi?
Şi cum împarte sufletul în două,
Pe-altarul unei lumi scăldate-n gri?

Să mai păstrezi ce crezi că poţi din mine…
În vidul ce-n fisuri pare sudat
Rămas-au doar ecouri clandestine
Pe care le-am gonit, dar n-au plecat.

E toamnă iar… E toamnă, bat-o vina!
Adună-mă din toate câte sunt…
Pe-o tavă de cleştar adu-mi lumina
De care-mi este dor! O, ce dor crunt!

Și n-or mai fi izvoare răzvrătite,
Un ceas nu va mai bate indecis…
Şi numai eu voi şti de ce, iubite…
Iubitul meu dintre real şi vis…

TEAR

What does my tear say to you, my dear?
It lies and says that autumn is a sigh
When you are embers in the fireplace, so near,
And me, a quincy flavor by a glass of wine?

What could a dewdrop tell you, I may ask
When it has never made a word or call?
And how can it divide the soul for the task
So your body could nothing feel at all?

Save now what’s left to find and be saved in me!
The void that seems so closely welded in the slit,
Resounds with surreptitious echoes, see
Which I’ve chased away, but they refused to split.

It’s autumn… It’s autumn again, my word!
Put me together from all the parts I’m made of
And on a crystal tray, bring me the light of Lord,
I so desire, oh, how much I long for love!

There will be no more rebellious springs,
My pulse will be no longer faltering and hurled…
As I’m the one to know what my love brings,
My sweetheart, poised between reality and dreamworld…

3. DANU FLORENTINA 1971 ROM Braşov
DRUGO RASPOLOŽENJE

Počela sam se savijati
Pod pritiskom proteklih godina
Oči su mi vlažne jadikovke
U bolu od blaga izgubljenih koraka…

Počela sam se saginjati.
Sa svakim padajućim lišćem
Utapam se u djetelini svoje nade
I u vjerovanju u budući život.

Počela sam se klanjati
I ruke su mi utrnule
Moja duša nosi krunu blagog bola
Zaspala sam … izgubila se iz vida, podlegla.

ANOTHER MOOD

I’ve started getting bent
Under the past years’ pressure
My eyes are wet lament
In pain of lost steps’ treasure…

I’ve started bending over.
With every falling leaf
I drown in my hope’s clover
And future life belief.

I’ve started bowing down
And my hands are numb
My soul bears mild pain’s crown
Asleep… lose sight, succumb.

O ALTĂ STARE

Am început să mă-ncovoi
Sub apăsarea anilor trecuţi
Mi-s ochii umezi de nevoi
Şi simt durerea paşilor pierduţi…

Am început să mă aplec
Cu fiecare frunză căzătoare
În propria-mi speranţă mă înec
Şi simt chemarea vieţii viitoare.

Am început să mă înclin
Iar mâinile mi-s amorţite
Sufletu-mi adoarme la cel mai dulce chin
Şi simt cum lumea începe să mă uite.

4. LAURA IONESCU 2003 ROM Bucurest
NAUČILA SAM IH DA SE OSJEĆAJU ŽIVI

Pokazala sam im kako da čuvaju taj osjećaj zavisti,
kako se hraniti praznim zrakom; pretvarajući bol u izlivenu rijeku “ludog”.
Rekla sam “pustite suze da teku”, jer kad ih ne mognete kontrolisati
neće vam se znati otkotrljati niz obraze i mogle bi vas zadaviti.
Rekla sam “sa komadom papira sagradite brod od papira”,
jer kad vas izdaju ruke i noge
još uvijek možete gledati sebe kako plovite u daljinu.
Pokazala sam im kako se penju ne najstrmijom kosinom već najravnijom;
jer samo kad se nema gdje popeti, morate znati kako to učiniti –
jer je gaženje po zraku teže nego po vodi
i kad vas svi napuste
morate znati kako pobjeći iz te praznine.
Rekla sam “odsjecite krila” – nema potrebe učiti kako letjeti
vaše tijelo je ovdje zarobljeno, morate naučiti kako otvoriti svoj um,
iskoristite svoju maštu jer je to dar kreacije –
način da se oslobodimo ove simulacije.
Rekao sam “pogledajte dolje”; naučite gledati u svoja stopala
jer bi mogli pješačiti kilometrima, ali trčat će samo ako vi znate kako.

Naučila sam ih kako da umru.
Sada govorite “da”, “uredu”, “hoću”, “moram”
Ne zalažete se za ono što znate da je istina,
i ako suza padne iz vašeg skrivenog okeana,
nasmiješite se… i natjerajte lažove da vole vašu municiju.

I TAUGHT THEM HOW TO FEEL ALIVE

I showed them how to treasure that sentiment of envy,
how to feed on empty air; turning the pain into an overflowing river of ‘crazy’.
I said “let the tears flow”, for when you won’t be able to control them
they won’t know how to roll off your cheeks and they might choke you.
I said “with a scrap piece of paper build a paper boat”,
for when your hands and legs betray you
you can still watch yourself sailing into the distance.
I showed them how to climb not the steepest slope but the flattest;
for only when there is nowhere to climb you must know how to do so –
because treading on air is harder than on water
and when everyone deserts you
you need to know how to escape that void.
I said “cut your wings off” – there’s no need to learn how to fly
your body is trapped here, you must learn how to open your mind,
use your imagination for it’s a gift of a creation –
a way to break free of this simulation.
I said “look down”; learn to look at your feet
for they might walk for miles but they’ll only run if YOU know how.

I taught them how to die.
You now say “yes”, “okay”, “I will”, “I do”
You don’t stand up for what you know is true,
and if a tear drops from your hidden ocean,
smile — and make fake love your ammunition.

SLOVENIA
1. VESNA ŠARE 1961 SLO Koper
JESI LI JE POLJUBIO (preveo Jure Drljepan)

jesi li je poljubio
letimični ljubimče jutarnjih šliceva
jesi li je poljubio
dok je padajućih ušiju
posrćuća starica
puzala kroz bijelo odijelo
vrišteći
da ne bi čula
kuckanje tvojih koraka
u dan
mjesec
godinu
ptica koje melju blizinu

jesi li je poljubio
zapade zimskih cvjetova
jesi li je poljubio
dok je kao dijete tekla u ženu
i izlila se po tvojim prsima
hladnim i dremovnim
kao ledena staza
bez kape i kaputa

nisi je poljubio
jadni siroti ubojico
zašivenih ruku i slamnatih ležaja
trgao si mozaike
zlorabljenih dodira
i gazio kroz bujice
podivljale krvi
da bi u crno-bijeloj ribi
na dnu mrtvoga mora
prezrele usnice skrio

ALI SI JO POLJUBIL

ali si jo poljubil
bežni ljubimec jutranjih razporkov
ali si jo poljubil
ko se je padajočih ušes
plazila skozi belo obleko
opletajoča starka
kriče
da ne bi slišala
pritrkavanja tvojih korakov
v dan
mesec
leto
ptic ki meljejo bližino

ali si jo poljubil
zahod zimskih cvetov
ali si jo poljubil
ko je kot otrok tekla v žensko
in se iztekla na tvojih prsih
mrzlih in zaspanih
kot ledena steza
brez plašča in kape

nisi je poljubil
ubogi revni morilec
zašitih rok in slamnatih ležišč
si trgal mozaike
zlorabljenih dotikov
in bredel skozi hudournike
podivjane krvi
da bi v črno beli ribi
na dnu mrtvega morja
skril prezrele ustnice

2. TANJA OCELIČ 1969 SLO Nova Gorica (Bilje)
IZGORJELI IZNUTRA

Izuzimamo, Izuzetke
Istrošeni
Izopćeni
Iznemogli

Izigrani

Izlazimo Iz Izmišljenih Inicijativa
Izgovaramo Imena

Izazovima
Izazivamo
Iz Izvora Ideja

Impotencijom
Imitacijom Izgovora

Izostali
Izbačeni
Izgorjeli

Ističemo, Iskon

3. INGRID PEINKICHER 1969 SLO Radovljica
BROJ 5
(PIROMANKA SRCA – naslov pesničke zbirke, izdane u Sloveniji,
1999)

Kako ljubav prema tebi može umrijeti,
ako ne želi, ako ne može, ako ne zna?
Znam da nigdje drugdje ne mogu naći tvoje oči,
Ne mogu da nađem tvoje dlanove na dlanovima drugih ljudi,
samo je tvoj osmijeh najslađi,
tvoj dodir poput dodira nježnog cvijeta
na ranjenom licu.

Moram se vratiti u tvoje naručje,
jer ne znam nigdje drugdje i ne želim više nikamo ići.
Bez tebe je život pakao.

See more about the organization of the Third Round here:

Mili Dueli 2020: Third Round Organization

MILI DUELI 

Made in Bosnia and Herzegovina
by Nermin Delić

Europe / Balkan Peninsula
Bosnia and Herzegovina
Federation of Bosnia and Herzegovina
Central Bosnia Canton
Jajce Town 70202

Sva prava zadržana. // All rights reserved.

Objava MILI DUELI 2020: Third round results – DUEL 8 – Albania, Greece, Kosovo, Romania and Slovenia pojavila se prvi puta na Mili Dueli.

The contest is traditionally composed of 5 elimination rounds. In each round, the number of authors decreases, and in the last, Fifth round, the winner is decided by a voting system based on the Eurovision Song Contest scoring system. The main responsible person of the contest is Nermin Delic, the idea creator and organizer of the contest. For 8 years in a row, Mili Dueli have been gathering authors and spreading the influence of poetry in everyday life.

Briefly about the First Round: The selection of all received applications (739) was performed by Nermin Delić. The organizer selected 476 authors for presentation in the Second Round.

Briefly about the Second Round: After the selection in the First Round by the organizer of the contest, Nermin Delić, 476 authors were selected and presented in the Second Round. In the Second Round, the authors are classified in 12 duels, according to the countries they come from. Due to the number of participants, Bosnia and Herzegovina had 2 duels (DUEL 1, DUEL 2), and Serbia 3 (DUEL 3, DUEL 4, DUEL 5). Croatia, Montenegro, Northern Macedonia and Bulgaria had one duel each (DUEL 6, DUEL 7, DUEL 8, DUEL 9). Due to the small number of participants, authors from Albania, Greece, Kosovo, Romania and Slovenia were presented in one duel (DUEL 10). Poets with Balkan roots, but with current residence outside the Balkans, are grouped together in one duel (DUEL 11). In the end, all other authors coming from non-Balkan countries are grouped into one duel (DUEL 12).

The beginning of the presentation of the duel on the official Facebook profile of Milih Duel was on July 12, 2020. Duels are presented in order, every 2-3 or 4 days according to the scope of the duel. For the first 15 days from the presentation of the duel, the followers of Mili Dueli were able to vote in the comments by entering the author’s number below the picture where his/her poem is presented in the description. In addition to the readers, members of the jury, composed of 12 renowned and important for Mili Dueli Balkan artists, also voted. They selected 90% of the authors to pass to the Third Round. The other 10% is intended for the votes of the readers, for those who were not selected by the jury, and who have the great support of their friends and companions Mili Dueli.

RESULTS

DUEL 10
ALBANIA
GREECE
KOSOVO
ROMANIA
SLOVENIA

DUEL RULES: In Duel 10, all selected authors from Albania, Greece, Kosovo, Romania and Slovenia are presented. The number of participants in Duel 10 is 33. Duel 10 of The rest of Balkan authors after the Second Round has 25 authors. The national principle was applied here. None of the participating countries could lose more than 50% of the authors after the Second Round.

How about voting? The initial selection was made by the Additional Members of the Jury (2, 3). They have made a list of authors they think should go in the Third round, and authors they choose come from their speaking areas (Greek and Albanian). Having that in his mind, the President of the Jury (1) voted and apply national principle to make it all be equally.  After that, the votes of the Readers (4) were reviewed for the authors who did not pass that selection either, and according to the decision of the readers who followed the voting rules, an additional 10% of the authors were selected, as many contest rules as required.

Additional members of the jury sent their suggestions who should go in the Third Round. They could only vote in the speaking areas where they come from. Sarah Isufi reviewed the poems in Albanian and Lena Kyropoulos in Greek. After that, the President of the Jury, using the national principle, completed the other places in the Third Round.

(1) President of the jury: Nermin Delić
(2) Additional member of the jury: Sarah Isufi 
(3) Additional member of the jury: Lena Kyropoulos
(4) Readers (number of votes / comments received): 2771

Readers voted in the comments below 5 posted pictures in which a total of 33 poems of this duel were presented. The organizer reviewed all the comments, on all pictures of this duel and according to the rules selected 2 authors with the highest number of valid votes.

WHAT NOW?

AUTHORS WHO PASSED to the next round of Mili Dueli will be informed on Facebook by a private message in the inbox about sending a new poem for the Third Round.

The third round will start in September, and the exact date with the rules of further selection of poems will be announced by the Organizer in the next few days. Please be patient!

AUTHORS WHO DID NOT PASS THE NEXT ROUND OF THE MILI DUELI, who remained in the TOP 500, will receive electronic recognition for their participation as they represented their countries, and will accordingly receive recognition for intercultural dialogue between the Balkans and the world.

All the presented poems will be represented in a electronic poetry collection which, apparently, will have its own printed edition (summer, 2021), when MILI DUELI BALKAN TOUR awaits us.

Also, all authors who are 2000 or younger will be presented at the MILI DUELI JUNIOR ONLINE POETRY CONTEST which will start a few days after the end of the eighth season of Mili Duels 2020 – Online Balkan Poetry Contest!

JURY COMMENTS

Jury President: NERMIN DELIĆ

Dear authors,
First of all, congratulations to everyone on participating. I did not choose any of you for no reason, but in an extensive selection from the First Round (739 authors), I just wanted to cooperate and socialize with you. And really, I don’t regret the time I spent reading and presenting your poems, because each one taught me something.

Since poetry is subject to criticism, which makes it timeless, I am glad that I have founded the best possible team that will work on its selection. In this duel, the selection of poems was primarily done by the Montenegrin poet who is one of the best literary critic on the Balkans.

Reading your poems, I tried to find the originality that I always insist on, because only it can change everything. In this round, the President of the Jury certainly has the primacy in the selection of authors, and I asked her to present methodology of author selection. In this round I awarded two groups of authors: those who stood out in their poems with the originality of the expression and those who sent poetically mature poems but were very socially active when it comes to online communication in Mili Dueli.

I wrote a commentary for each author individually, in my notebook, and my practice has always been to address each author directly in the comments, but due to private obligations (about defending my dissertation at the faculty), I was not able to type it for you. But from the next round, there are definitely regular comments, the way I always do.

Congratulations to all on your trust … More than 23,000 comments have arrived in this round … for POETRY … for US. <3

Additional Jury member: SARAH ISUFI 

ORIADA DAJKO: The first two verses are beautiful and worthy to be the opening of a great poem, but the continuation is too short, to specify a certain meaning.

MATILDA MIRAKA: Good poem, lively metaphors.

ISABELA TAFILI: I like the way you pass the meaning of the whole poem, from one verse to another. Nice.

FLOGERTA KRYPI: Pointing social aspects in one poem, while protecting the needful softness, adds some witty flavor to the whole it. Good one.

ALBAN TUFA: Mixing the irony with a bit of sweetness, is a good strategy of writing, though. Keep it going.

MIMOZA REXHVELAJ: Some verses are alright, but the poem itself is old fashion a bit.

ZHANETA BARXHAJ: There’s some dark tone and personal vibe in your poem, which is always interesting to be read.

BESMIR HALITAJ: Your writing has almost the narrative style of a prose, which hardly classify it as a poem.

FJODOR QORRI: Organise your verses a bit more orderly, because the talent is there.

BARDHYL MALIQI: This is hardly even a poem. Good luck.

ELONA TABAKU: Nice dedication, but not everything that rhyme is a poem. Good luck.

MITE TABAKU: The dark tone, yet, represents your poem well. Good one.

AGIM DESKU: I like what you really want to say through his poem, but not the way you’re actually saying it. “Eden Garden”, “Ithaca”, “Titanic”, “Dante”, “Doruntina”, “Prometheus”, “Beethoven”, inside the same poem, is just too much to find the relation. Good luck.

NEZIR PROKSHI: This sounds like a grandfather’s story, you can enjoy close to the fire place, with a cup of tea. I like the historical vibe, mixed with clarity and emotions. Good job!

ARIANA BYTYQI: Well composed verses, attached to your soft hearted poem. Good luck!

Additional Jury member: LENA KYROPOULOS

“She combines with a very unique way the words…She liberate the meaning behind them…and during reading this I felt the shoulder which dancing in the rain with flame ,passion and expectations to provoke the deniable NO….”

THIS DUEL POEMS

You can look the entire duel on the social network Facebook, where it is presented on the official profile of Mili Dueli through several pictures:

See more about the organization of the Second Round here:

Mili Dueli 2020: Organization of the Second Round!

MILI DUELI 

Made in Bosnia and Herzegovina
by Nermin Delić

Europe / Balkan Peninsula
Bosnia and Herzegovina
Federation of Bosnia and Herzegovina
Central Bosnia Canton
Jajce Town 70202

Sva prava zadržana. // All rights reserved.

Objava MILI DUELI 2020: Second Round Results – DUEL 10 – Albania, Greece, Kosovo, Romania and Slovenia pojavila se prvi puta na Mili Dueli.